▪️ مرثیه‌ای برای یک شهر؛ نگاهی به زیست در مسکن معاصر تهران از دریچه سریال «در انتهای شب» و رمان «ر ه ش»

🖋 احسان محبوب مقدم | دانشجوی کارشناسی معماری دانشگاه تهران

«تهران با این نماهای رومی شده است برشی از معادن سنگ! معدن سنگ عمودی شده بی‌ریختی است منطقه یک تهران».
پس از تماشای چند قسمت اول سریال جدید و پرمخاطب «در انتهای شب» به کارگردانی آیدا پناهنده، که داستان فروپاشی یک خانواده از طبقه متوسط جامعه و چالش‌های خانواده امروزی را هنرمندانه به تصویر می‌کشد؛ به‌صورت ناخودآگاه توجه‌ام نسبت به پس‌زمینه این معضلات خانوادگی- اجتماعی که در یک فضای شهری رخ می‌دهند بیشتر و بیشتر شد. گویی کارگردان نیز ناخودآگاه این عناصر را به کار نبرده است و منظوری در پس قاب‌های سرد و بی‌روح خستگی و غم‌زدگی شخصیت‌های داستان نهفته است. هماهنگی معنادار حال و هوای دردمند داستان با فضا‌های زندگی، کار و رفت آمد افراد کلیدی داستان، بیانگر آن است که می‌توان رویکرد انتقادی این اثر نسبت به مسائل خانوادگی- اجتماعی را، به محیط زندگی و مسکن این افراد از دیدگاهی معمارانه، تعمیم داد. از طرف دیگر رمان «ر ه ش» که به خاطر احترام به نویسنده آن -رضا امیرخانی- همان‌گونه که روی جلد کتاب آمده عنوانش را می‌نویسم (یعنی «شهر»، اما متلاشی و وارونه)؛ یک رمان معمارانه با نگاهی انتقادی و زبانی صریح، که داستان زوجی معمار را روایت می‌کند که چگونه در بستر شهر دچار ملالت‌ها و چالش‌های گوناگون‌اند.

⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:

https://telegra.ph/emm1-08-17
https://koubeh.com/emm1-08-17/

@koubeh