یه لحظه گوشیتو نگاه کن ببین چند تا آلارم زدی؛ خودمم تا چند وقت پیش ۶ تا میذاشتم.
مشکل تنبلی نیست، مشکل تایمینگه.
خواب تو چرخه‌های حدوداً ۹۰ دقیقه‌ای پیش میره؛ یه تیکه‌ش سبکه، یه تیکه‌ش سنگین (خواب عمیق). وقتی دقیقاً وسط تیکه سنگین بیدار شی، حس میکنی له شدی. بهش میگن اینرسی خواب، و گاهی تا نیم ساعت طول میکشه از شرش خلاص شی.
حالا چرا این‌قدر گیر میفتی توش؟
چون اگه شب قبل دستکم دو ساعت کمتر از معمول خوابیده باشی، بدنت شب بعد سعی می‌کنه خواب عمیق رو جبران کنه. یه بررسی روی خواب واقعی آدما نشون داد تو همچین شبایی، ۵۸ درصد آدما شب بعدش خواب عمیقشون حدود ۱۲ درصد بیشتر میشه. یعنی دقیقاً همون شبی که کم خوابیدی، شانس اینکه آلارم صبح گیرت بندازه وسط خواب عمیق بیشتره. برای همین یه آلارم جواب نمیده و کارت به هفت هشت تا الارم میکشه.
سه ترفندی که طبق ازمایش ها واقعا جواب میده:
1️⃣ اول، آلارمت رو با چرخه خواب تنظیم کن،
ساعتی رو که میخوابی نگاه موقع خواب , 4 یا 5 یا 6 رو ضرب در نود دقیقه بکن , ساعتی که میده تعداد ساعتیه که باید بخوابی , مثلا ساعت دوازده شب حساب میکنی باید هفت و نیم ساعت بخوابی , الارم رو بزار روی ساعت هفت و نیم تا هفت و چهل دقیقه تقریبا ( به شرطی اینکه الارم گذاشتی بری برای خوابیدن )
2️⃣ ترفند دوم، همون لحظه‌ای که آلارم اول زده شد، نور روشن بگیر جلوت؛ پرده رو بکش کنار یا چراغ رو روشن کن.
تو یه تحقیق میدانی، آدمایی که صبح نور بیشتری می‌گرفتن، خواب‌آلودگی صبحشون به شکل محسوسی کمتر بود.
3️⃣ سومی و مهم‌ترینش اینه:
ریشه‌ی کل ماجرا رو درست کن، یعنی بدهی خوابتو صاف کن. اگه هر شب سر ساعت مشخص بخوابی و بیدار شی، بدنت دیگه مجبور نیست هر شب خواب عمیق اضافه جبرانی بسازه، و صبح‌ها گیر نمیفتی وسط خواب سنگین.