چرا بعضیا سر یه خاطره‌ای که اصلاً اونجوری نبوده، با تمام وجود قسم می‌خورن؟🤔

توی یه تحقیق روی ۱۹۳ نفر، کسایی که فقط یه شب ۵ ساعت یا کمتر خوابیده بودن، ۳۸٪ دفعات یه اطلاعات غلط رو به‌عنوان خاطره‌ی واقعی قبول کردن؛ در حالی که آدمای خوش‌خواب فقط ۲۸٪ گیر همین «false memory» افتادن

و ...

یه تحقیق دیگه هم نشون داد حتی ۷ شب پشت‌سرهم فقط ۵ ساعت خواب کافیه که مغز نسبت به این misinformation effect آسیب‌پذیر بشه، بدون اینکه اصلاً یه شب کامل بیدار مونده باشی.

یعنی اون داداش یا دوستی
که سر یه بحث خانوادگی قسم می‌خوره «من خودم با چشمای خودم دیدم»، لزوما دروغ نمی‌گه. شاید فقط چند شبه درست نخوابیده.

خودم تا قبل از خوندن این تحقیق فکر می‌کردم اینجور آدما لجبازن. الان می‌دونم گاهی فقط بی‌خوابن.

🔺 کم‌خوابی فقط عملکرد مغز رو پایین نمیاره؛ می‌تونه مرز بین «چیزی که واقعاً دیدی» و «چیزی که بعداً شنیدی» رو هم کمرنگ کنه.