🌐 https://yek.link/khana
«خانه اندیشهورزان»
محلی برای رفتوآمد، حضور و گفتوگوی اندیشهورزان و سیاستگذاران کشور است که هدف خود را عمقبخشی و رشد جریانهای اندیشهمحور و فکریِ حل مسئله در کشور، از طریق حمایت از آنها میداند.
Post #3676
59
📸 گذار از سیاستِ بقا، به سیاستِ مشارکت در ساخت نظم جدید
▪️ گزارش رویداد | افتتاحیه سیزدهمین همایش سالانه اقتصاد مقاومتی با موضوع «نظم نوین جهانی؛ بازآفرینی قدرت ایران ۲» با حضور آقایان محمد امینی رعیا، رضا بخشیآنی، مهدی خراتیان، حامد وفایی، مجید شاکری، اصغر عیوضی، علی صمدزاده، علیرضا خداقلی پور، میرهادی رهگشای، معین شادرو، مهدی میرزایی و هادی قاسمی برگزار شد. جمعبندی سیاستی رویداد را ادامه بخوانید.
➖ تحولات محیط بینالمللی و منطقهای، مسئله بازآفرینی قدرت ایران را از سطح «مقاومت در برابر فشار» فراتر برده است. تغییر تدریجی ساختار قدرت جهانی، تشدید رقابت میان قدرتهای بزرگ و شکلگیری ترتیبات جدید سیاسی و اقتصادی، فضایی ایجاد کرده که در آن صرف برخورداری از مؤلفههای قدرت کافی نیست؛ مسئله اصلی، تبدیل این ظرفیتها به موقعیتهای پایدار و اثرگذار در نظم در حال شکلگیری است.
➖ نخستین ضرورت، عبور از استحکام به تابآوری اقتصادی است. تجربه فشارهای اخیر نشان داده که اقتصاد ایران، با وجود توانایی ادامه فعالیت در شرایط دشوار، همچنان در برخی حوزهها به مسیرها و واسطههای محدود تجاری، مالی و تأمین کالا وابسته است. کاهش این آسیبپذیری نیازمند تنوعبخشی واقعی به مسیرهای تجارت، توسعه کریدورهای جایگزین شمالی و شرقی و کاهش تمرکز تأمین و مبادلات خارجی در چند نقطه محدود است. در این نگاه، امنیت اقتصادی بخشی از بازدارندگی ملی است و ثبات معیشتی و توان تطبیق اقتصاد با شوکها، مستقیماً بر قدرت کشور برای تداوم یک رقابت بلندمدت اثر میگذارد.
➖ دومین ضرورت، تبدیل مؤلفههای قدرت به مؤلفههای نظمساز است. موقعیت ژئوپلیتیکی، ظرفیت انرژی، توان دفاعی و دسترسی به مسیرهای راهبردی، تنها زمانی ارزش پایدار پیدا میکنند که بتوانند به اهرمهایی برای شکلدهی به ترتیبات سیاسی، امنیتی و اقتصادی منطقه تبدیل شوند. از این منظر، حفظ ابتکار عمل اهمیت ویژهای دارد؛ ایران نباید صرفاً به طرحها و ابتکارات دیگر قدرتها واکنش نشان دهد، بلکه نیازمند ارائه پیشنهادهای مشخص درباره معماری سیاسی و اقتصادی منطقه و تعریف سازوکارهای همکاری مبتنی بر منافع متقابل است.
➖ در سطح روابط خارجی نیز باید از الگوی معاملهمحور و جبرانی فاصله گرفت. روابط با قدرتهای در حال ظهور زمانی به بازآفرینی قدرت کمک میکند که از خریدوفروش کالا، فروش انرژی یا دورزدن محدودیتها فراتر رود و به پروژههای توسعهای، پیوندهای بلندمدت اقتصادی و گفتوگو درباره ترتیبات آینده منطقه و جهان منتهی شود. لازمه چنین تغییری، افزایش توان اجرای توافقها، کاهش موانع بوروکراتیک و برخورد شفاف با ضعفهای موجود در اعتماد و همکاری راهبردی است.
➖ جهتگیری اصلی باید گذار از سیاست بقا در نظم موجود به سیاست مشارکت فعال در ساخت نظم جدید باشد. اقتصاد، بازدارندگی، دیپلماسی و سیاست توسعه در این چارچوب حوزههای جداگانه نیستند؛ بلکه اجزای یک راهبرد واحدند که باید ظرفیتهای موجود کشور را به دستاوردهای پایدار اقتصادی، سیاسی و امنیتی تبدیل کند.
🔗 مطالعه گزارش مشروح رویداد
#گزارش_محتوایی
#پیشرفت
🌐 خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | تلگرام | ایکس | لینکدین دنبال کنید!
▪️ گزارش رویداد | افتتاحیه سیزدهمین همایش سالانه اقتصاد مقاومتی با موضوع «نظم نوین جهانی؛ بازآفرینی قدرت ایران ۲» با حضور آقایان محمد امینی رعیا، رضا بخشیآنی، مهدی خراتیان، حامد وفایی، مجید شاکری، اصغر عیوضی، علی صمدزاده، علیرضا خداقلی پور، میرهادی رهگشای، معین شادرو، مهدی میرزایی و هادی قاسمی برگزار شد. جمعبندی سیاستی رویداد را ادامه بخوانید.
➖ تحولات محیط بینالمللی و منطقهای، مسئله بازآفرینی قدرت ایران را از سطح «مقاومت در برابر فشار» فراتر برده است. تغییر تدریجی ساختار قدرت جهانی، تشدید رقابت میان قدرتهای بزرگ و شکلگیری ترتیبات جدید سیاسی و اقتصادی، فضایی ایجاد کرده که در آن صرف برخورداری از مؤلفههای قدرت کافی نیست؛ مسئله اصلی، تبدیل این ظرفیتها به موقعیتهای پایدار و اثرگذار در نظم در حال شکلگیری است.
➖ نخستین ضرورت، عبور از استحکام به تابآوری اقتصادی است. تجربه فشارهای اخیر نشان داده که اقتصاد ایران، با وجود توانایی ادامه فعالیت در شرایط دشوار، همچنان در برخی حوزهها به مسیرها و واسطههای محدود تجاری، مالی و تأمین کالا وابسته است. کاهش این آسیبپذیری نیازمند تنوعبخشی واقعی به مسیرهای تجارت، توسعه کریدورهای جایگزین شمالی و شرقی و کاهش تمرکز تأمین و مبادلات خارجی در چند نقطه محدود است. در این نگاه، امنیت اقتصادی بخشی از بازدارندگی ملی است و ثبات معیشتی و توان تطبیق اقتصاد با شوکها، مستقیماً بر قدرت کشور برای تداوم یک رقابت بلندمدت اثر میگذارد.
➖ دومین ضرورت، تبدیل مؤلفههای قدرت به مؤلفههای نظمساز است. موقعیت ژئوپلیتیکی، ظرفیت انرژی، توان دفاعی و دسترسی به مسیرهای راهبردی، تنها زمانی ارزش پایدار پیدا میکنند که بتوانند به اهرمهایی برای شکلدهی به ترتیبات سیاسی، امنیتی و اقتصادی منطقه تبدیل شوند. از این منظر، حفظ ابتکار عمل اهمیت ویژهای دارد؛ ایران نباید صرفاً به طرحها و ابتکارات دیگر قدرتها واکنش نشان دهد، بلکه نیازمند ارائه پیشنهادهای مشخص درباره معماری سیاسی و اقتصادی منطقه و تعریف سازوکارهای همکاری مبتنی بر منافع متقابل است.
➖ در سطح روابط خارجی نیز باید از الگوی معاملهمحور و جبرانی فاصله گرفت. روابط با قدرتهای در حال ظهور زمانی به بازآفرینی قدرت کمک میکند که از خریدوفروش کالا، فروش انرژی یا دورزدن محدودیتها فراتر رود و به پروژههای توسعهای، پیوندهای بلندمدت اقتصادی و گفتوگو درباره ترتیبات آینده منطقه و جهان منتهی شود. لازمه چنین تغییری، افزایش توان اجرای توافقها، کاهش موانع بوروکراتیک و برخورد شفاف با ضعفهای موجود در اعتماد و همکاری راهبردی است.
➖ جهتگیری اصلی باید گذار از سیاست بقا در نظم موجود به سیاست مشارکت فعال در ساخت نظم جدید باشد. اقتصاد، بازدارندگی، دیپلماسی و سیاست توسعه در این چارچوب حوزههای جداگانه نیستند؛ بلکه اجزای یک راهبرد واحدند که باید ظرفیتهای موجود کشور را به دستاوردهای پایدار اقتصادی، سیاسی و امنیتی تبدیل کند.
🔗 مطالعه گزارش مشروح رویداد
#گزارش_محتوایی
#پیشرفت
🌐 خانه اندیشهورزان را در بله | ایتا | تلگرام | ایکس | لینکدین دنبال کنید!
