‏حکومت حتا اگر با خشونت و کشتار اعتراضات را سرکوب کند، که آرزو دارم چنین نشود و مردم بتوانند کار را تمام کنند، برخلاف ۸۸، دی ۹۶، آبان ۹۸ و پاییز ۱۴۰۱ ماجرا تمام و به فصل بعدی اعتراضات موکول نمی‌شود. این‌بار حکومت با دو هیولا طرف است که نه می‌توان بازداشت‌شان کرد، نه با گلوله کشته می‌شوند و نه با ارعاب عقب می‌نشینند.

‏دو هیولای بزرگ که نه هر سال یا حتا هر ماه که هر روز هیولاتر می‌شوند: تورم و بی‌آبی. تورم مثل اسید هر روز سفره‌ی مردم را می‌خورد و هر تصمیم اقتصادی را هم به جرقه‌ی بحران تبدیل می‌کند. بی‌آبی هم آتش زیر خاکستر ایران است که به خط قرمز رسیده و نزاع بر سر منابع را گسترده‌تر می‌کند.

‏سرکوب شاید بتواند خیابان را موقتی ساکت کند، اما نه می‌تواند قیمت‌ها را پایین بیاورد نه آب را به ایران برگرداند. این را هم مردم می‌دانند و هم حکومت. دو طرف چیزی برای از دست دادن ندارند، اما نکته این است که مردم چیزی برای پس‌گرفتن دارند؛ ایران‌شان. و این بار همین شاید رمز پیروزی‌شان باشد.

@KhabGard