کاتخون

رسانه های ایران گزارشات امنیتی و پر سر و صدای نشریات آمریکایی چون نیویورک تایمز، واشنگتن پست و وال استریت ژورنال را در اکثر مواقع با نام افشاگری انعکاس می دهند، اما در ماهیت این گزارشات یک نکته مهم پنهان است که کمتر به آن پرداخت شده و آن هم چیزی نیست جز راهبرد افشاگری هدفمند اطلاعات توسط آژانس های اطلاعاتی به هدف تحت تاثیر قرار دادن سیستم ادراکی دشمن، امری که از دوره ریاست ویلیام برنز در CIA تبدیل شد به یک راهبرد بهینه « برای تضعیف رقبا و همزمان تقویت متحدان»( توجه کنید به مقاله ویلیام برنز تحت عنوان Spycraft and Statecraft در مجله فارن افرز) بر همین اساس در برخورد با چنین گزارشاتی، بیش از هر چیز این نکته را مورد توجه قرار دهید، که گزارش فوق یک داده اطلاعاتی است تا یک گزارش صرفا ژورنالیستی.
@katechon6

هدف آمریکا از برقراری آتش بس بین ایران و اسرائیل بیشتر در جهت مدیریت ریسک های ناخواسته و جلوگیری از گسترش جنگ به عمق منطقه بوده تا توقف کامل تخاصم یا ممانعت از تداوم درگیری، در واقع در این مقطع نه ماهیت بلکه فقط شکل درگیری تغییر خواهد کرد، بطوریکه درگیری بیشتر در قالب نبردهای اطلاعاتی و امنیتی تعریف و پیاده می شود اما با دو قید مهم، یک, فرسایشی همراه با ضربات سیستمیک و دیگر زیر آستانه جنگ، به عبارتی صحنه همچون گذشته است اما فقط بازیگران عوض شده اند.
@katechon6

دوستانی پرسیدند کاتخون یعنی چه؟
کاتخون مفهومی است در الهیات مسیحی به معنای به تعویق انداختن آخرالزمان.

ما در عصر داده های بزرگ، شرکتهایی چون پالانتیر، نرم افزارهای تجزیه و تحلیل و شناسایی هدف چون لاوندر و بدافزارهایی مانند پگاسوس زندگی می کنیم، در این عصر ابزارهای هوشمند، برج های مخابراتی و... دیگر نه یک امکان برای تسهیل ارتباط بلکه بمثابه ابزارهایی هستند برای جاسوسی و بعضاً حتی سلاحهایی مرگبار و بر این اساس در چنین وضعیتی، حفاظت شخصیت دیگر وابسته به تعداد محافظین، شیشه های ضد گلوله و استفاده از خطوط ویژه نیست، بلکه منوط است به ایجاد ساختارها و سلول های کنترل فرماندهی غیر متمرکز، ایجاد شبکه های ارتباطی بسته و امن، سکوت کامل رادیویی در محیط های پر خطر، ضد اطلاعات تمام وقت و...، در واقع حتی در خانه هم باید احساس حضور در زمین داشته باشیم و بی اعتمادی و سوظن به همه چیز و همه کس تنها شرط زنده ماندن است، وگرنه نتیجه می شود تکرار دوباره وضعیت تراژیک شب اول حمله اسرائیل.
@katechon6

نوع واکنش روسیه به جنگ، عمدتا در بین مردم، رسانه ها و حتی سیاستمداران با تعابیر منفی چون خیانت توصیف شد، اما در پس این تعبیر یک ناآگاهی نهفته است، ناآگاهی مشترک بین مردم و سیاستمداران که بیشتر از هر چیز برآیندی است از فهم نادرست ما از واقعیات جامعه روسیه، نادیده گرفتن درهم تنیدگی آن با بعضی از کشورهای منطقه و صد البته جایگاه نازل روسیه در نظام بین المللی بخصوص خاورمیانه، همین امر هم باعث شده ما از روسیه چیزی را خواستار باشیم که نه تنها فاقد آن است، بلکه حتی توانایی و اراده ای هم برای رسیدن به آن ندارد، ولی بخاطر عدم تعادل در سیاست خارجی خود غافل از درک این موضوع هستیم و به اشتباه تصور می کنیم، روسیه همچنان یک ابرقدرت است و توانا به ایجاد موازنه در خاورمیانه آن هم به نفع ما، آن هم از کشوری که نهایت آرزویش کسب منزلت گذشته در «خارج نزدیک» خود است، اما با این حال مسکو خوشحال است که ایران همچنان ناداشته های روسیه را به داشته تعبیر می کند زیرا از این طریق توانسته بعضی از گره های کور خود را در شرق اروپا، بازار انرژی، خاورمیانه و... باز کند، گره هایی به هزینه ایران اما به سود روسیه.
@katechon6

جان میرشایمر در چندین سال اخیر در ایران تبدیل شده به یگانه نظریه پرداز روابط بین الملل، اما در پس نظریه رئالیسم تهاجمی او یک منطق ویرانگر پنهان است که بقول استفان والت دستورالعملی است برای فاجعه.
(ترجمه مقاله تفصیلی والت در نقد میرشایمر🔽)

استفان والت : تلاش برای تبدیل شدن به یک هژمون منطقه‌ای به جای اینکه مطمئن‌ترین مسیر برای امنیت در جهانی نامطمئن باشد، معمولاً دستورالعملی برای فاجعه است.

ادعای اسرائیل درباره نقض آتش بس و متعاقب آن انجام حملات در واقع یک تست است برای سنجش میزان اراده تهران و در صورت امکان تکرار دوباره الگوی لبنان ( آزادی عمل عملیاتی ) در ایران، در چنین شرایطی پاسخ قاطع، محکم و کنترل شده یک ضرورت راهبردی است برای تحمیل شرایط جدید موازنه به اسرائیل. وگرنه نتیجه چیزی نخواهد بود جز تکرار دوباره حملات ایذایی اما این بار با کیفیت و دامنه ای متفاوت با گذشته.
@katechon6

آتش بس به معنای پایان جنگ نیست بلکه با توجه به ماهیت خاص این جنگ، بیشتر به معنای توقف مقطعی عملیات های رزمی و درگیری نظامی است، عملیات هایی که هر چند بخش بسیار مهمی از این جنگ بودند اما با این حال نه تنها همه جنگ نبودند بلکه حتی بعضاً در غیاب عنصر اطلاعاتی عقیم هم می ماندند بر این اساس باید گفت جنگ اطلاعاتی و امنیتی با وجود آتش بس همچنان و حتی تندتر از گذشته ادامه خواهد داشت، جنگی که از جانب ایران بخصوص با توجه به غافلگیری اطلاعاتی در زمینه عدم پیش‌بینی جنگ و همچنین ازدیاد و رسوب شبکه‌های نفوذ، ترور و خرابکاری، باید بیش از هر چیز ماهیتی ضد اطلاعاتی به خود بگیرد و این هم میسر نخواهد شد جز از طریق بازنگری در شیوه های معیوب گذشته، تجدید ساختار نهادهای ذیربط به هدف چابک سازی و جلوگیری از موازی کاری و صد البته نادیده گرفتن هر گونه سیاسی کاری در برخورد با خائنین و خاطیان، زمان اندک است و کار توان‌فرسا، اما با این حال آینده ایران تا حد زیادی وابسته است به سرانجام رساندن این پروژه راهبردی و ملی‌.
@katechon6

یاد همه شهدای وطن چه ارتشی، چه سپاهی و... جاودان.

شخم زدن به رسم شکل اینگونه است

همچنان زیبایی

زیبا

اگر دشمن را بشناسی و خودت را بشناسی، لازم نیست از نتیجه صد جنگ بترسی. اگر خودت را بشناسی اما دشمن را نشناسی، به ازای هر پیروزی که به دست می‌آوری، یک شکست هم متحمل می‌شوی. اگر نه دشمن را بشناسید و نه خود را، در هر جنگی تسلیم خواهید شد، سان تزو.

به فرض وجود آتش بس، این حجم از حملات اسرائیل بیانگر عزم تل‌آویو برای تکمیل کردن هر چه سریعتر بانک اهداف خود در این مرحله از جنگ است، مسئله ای که اگر هر چه سریعتر پاسخ در خوری به آن داده نشود، می تواند نه تنها روایت اسرائیلی از جنگ را بیش از گذشته تثبیت کند، بلکه حتی می تواند بمنزله آماده کردن شرایط برای مرحله دیگری از درگیری هم تعبیر شود.

این روزها، یادداشت هایم به سه بخش تقسیم شده، حمایت از ایران، تحلیل وضعیت موجود و نقد و واکاوی رویه هایی که وضعیت را به اینجا رسانده است، در این میان بخش اول را کامل و بعضاً با لحنی تند منتشر می کنم، دومی را با کمی تا بسیاری اما و اگر و سومی هنوز وقتش نشده است، زیرا اکنون در حال جنگ هستیم و اولین و آخرین اولویت دفاع از مام وطن آن هم فارغ از هرگونه باید و نباید.

نقش شبکه های اطلاعاتی و پدافندی آمریکا در منطقه در پشتیبانی از اسرائیل در قالب سنتکام و بالتبع درهم‌تنیدگی آنها با دارایی‌های نظامی کشورهای عرب خلیج فارس، نه تنها با توجه به نقش آنها در رهگیری موشک ها در عملیات های وعده‌های صادق غیر قابل کتمان نیست، بلکه حتی ایال ضمیر رئیس فعلی ستاد ارتش اسرائیل در مقاله تفصیلی چند سال قبل خود در موسسه واشنگتن برای خاور نزدیک از آن به عنوان مزیت یک راهبردی برای اسرائیل یاد کرده بود، در چنین شرایطی هشدار سخت به کشورهای فوق، هر چند به پیچیدگی جنگ خواهد افزود اما با این حال در شرایط جنگ برای حفظ بقا، تعارفات دیپلماتیک گذشته و پیچیدگی‌های معمول نظامی به یک گزاره ساده تقلیل می یابند، آتش برای همگان است نه فقط ایران.
@katechon6

آنکه در هنگامه تجاوز خارجی با دشمن همکاری می کند بیشتر از آنکه خائن باشد بیگانه است، زیرا خیانت بیشتر از هر چیز در برابر مخالفت با یک نظم سیاسی معنا پیدا می کند تا مقابله با یک امر ملی، در واقع او با این اقدام نه تنها از دایره خودی یا دوگانه هایی چون پوزیسیون و اپوزیسیون خارج شده بلکه حتی وضعیت وجودی او تقلیل پیدا کرده به یک دشمن عمومی و حذف این دشمن نه یک انتخاب بلکه ضرورتی است ملی برای حفظ بقا ایران و ایرانی .
@katechon6

در شبکه های اجتماعی توییت اخیر ترامپ درباره MIGA با تمسخر کاربران روبرو شد اما اگر این توییت را در راستای حملات امروز اسرائیل چون حمله به قرارگاه ثارالله، فراجا، زندان اوین و... ببینیم، آنگاه یک نکته برجسته می شود، بانک اهداف رژیم صهیونسیتی و آمریکا در این مرحله از جنگ معطوف شده به نهادهای متولی در حوزه امنیت داخلی، بطوریکه با زیر ضربه بردن ساختار کنترل فرماندهی آنها و همزمان عملیات روانی سنگین شناختی در رسانه ها در جهت القا فلج عملیاتی نهادهای مربوطه، قصد دارند فضای شهری را برای سلولهای خفته خود در راستای شورش مسلحانه و اقدامات کور تروریستی باز کنند، به عبارتی تکرار نسخه ای دیگر از تروریسم کور منافقین در دهه شصت اما این بار پیچیده تر و با همراهی سلطنت طلبان.
@katechon6