ما در عصر داده های بزرگ، شرکتهایی چون پالانتیر، نرم افزارهای تجزیه و تحلیل و شناسایی هدف چون لاوندر و بدافزارهایی مانند پگاسوس زندگی می کنیم، در این عصر ابزارهای هوشمند، برج های مخابراتی و... دیگر نه یک امکان برای تسهیل ارتباط بلکه بمثابه ابزارهایی هستند برای جاسوسی و بعضاً حتی سلاحهایی مرگبار و بر این اساس در چنین وضعیتی، حفاظت شخصیت دیگر وابسته به تعداد محافظین، شیشه های ضد گلوله و استفاده از خطوط ویژه نیست، بلکه منوط است به ایجاد ساختارها و سلول های کنترل فرماندهی غیر متمرکز، ایجاد شبکه های ارتباطی بسته و امن، سکوت کامل رادیویی در محیط های پر خطر، ضد اطلاعات تمام وقت و...، در واقع حتی در خانه هم باید احساس حضور در زمین داشته باشیم و بی اعتمادی و سوظن به همه چیز و همه کس تنها شرط زنده ماندن است، وگرنه نتیجه می شود تکرار دوباره وضعیت تراژیک شب اول حمله اسرائیل.
@katechon6