چرا اقدام برای اقلیم و هوای پاک یک سرمایه‌گذاری سودآور است؟

✏️ کاوه مدنی

سال‌هاست سیاست‌های اقلیمی و هوای پاک صرفا به عنوان فداکاری‌هایی تصویر می‌شوند که جوامع باید برای حفاظت از محیط زیست بپذیرند. اما گزارش تازه‌ای از برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد با عنوان «دارایی‌های پنهان: استدلال اقتصادی و بهداشتی برای اقدام اقلیمی و هوای پاک» نشان می‌دهد که بار اقتصادی واقعی، خودِ اقدام نیست؛ شکست پیوسته ما در اقدام است. جوامع بارها و بارها هزینه بی‌عملی را دست‌کم می‌گیرند، تا زمانی که صورت‌حساب اصلی سرانجام می‌رسد. به پنج دلیل مهمی که می‌گویند چرا باید اقدام کرد و سودآور است دقت کنید .

۱. چون آلودگی فقط یک مشکل زیست‌محیطی نیست؛ یک مشکل توسعه‌ای است.
برآورد می‌شود در سال ۲۰۲۵، آلودگی هوا باعث ۶.۴ میلیون مرگ زودرس و آلودگی هوای داخلی مسبب حدود ۲ میلیون مرگ دیگر در جهان شده است. پشت این ارقام، کارگران از دست‌رفته، نظام‌های بهداشتی تحت فشار، بهره‌وری کاهش‌یافته و عملکرد اقتصادی ضعیف‌شده قرار دارد. هیچ کشوری نمی‌تواند ادعا کند که در پی توسعه پایدار است، در حالی که خسارتی در این مقیاس را می‌پذیرد.

۲. چون ما یکی از بزرگ‌ترین بدهی‌های پنهان اقتصاد جهان را نادیده می‌گیریم.
آلودگی به ندرت در ترازنامه شرکت‌ها یا حساب‌های ملی چنان ظاهر می‌شود که تأثیر کامل آن را بازتاب دهد؛ اما جوامع بهای آن را از طریق هزینه‌های مراقبت بهداشتی، از دست رفتن بهره‌وری نیروی کار، اکوسیستم‌های آسیب‌دیده و مرگ‌ومیر زودرس می‌پردازند. این گزارش برآورد می‌کند اجرای ۲۵ اقدام اقلیمی و هوای پاک می‌تواند به ازای هر ۱ دلار سرمایه‌گذاری حدود ۱۵ دلار سود ایجاد کند. در هر بخش دیگری، بازدهی با این بزرگی بی‌درنگ توجه سیاسی و مالی را جلب می‌کرد.

۳. چون اقدام اقلیمی منافعی بسیار زودتر از آنچه فکر می‌کنیم به ارمغان می‌آورد.
کاهش آلاینده‌های فوق‌العاده قوی در کنار کربن‌زدایی عمیق، نه تنها به محدود کردن گرمایش آینده کمک می‌کند، بلکه همین امروز هوای پاک‌تر، جوامع سالم‌تر، هزینه‌های بهداشتی کمتر و عملکرد اقتصادی قوی‌تر به بار می‌آورد. اجرای این اقدامات می‌تواند تا سال ۲۰۵۰ از ۱۴۴ میلیون مرگ زودرس جلوگیری کند و بار بیماری‌های قلبی‌عروقی، تنفسی، سکته مغزی و دیابت را به‌طور چشمگیری کاهش دهد.

۴. چون فناوری دیگر مشکل اصلی نیست.
بیشتر راه‌حل‌های بررسی‌شده در گزارش از پیش وجود دارند: سوخت‌های پاک‌تر، انرژی تجدیدپذیر، راه‌حل‌های کاهش متان، نظام‌های حمل‌ونقل پاک‌تر، مدیریت بهتر پسماند و فناوری‌های پخت‌وپز پاک، همه امروز در دسترس‌اند. چالش اصلی دیگر توسعه راه‌حل‌ها نیست؛ اجرای آن‌هاست. گلوگاه اصلی حکمرانی است: نهادها، انگیزه‌ها، تأمین مالی و رهبری سیاسی.

۵. چون تأخیر گران‌تر از اقدام تمام می‌شود.
نظام‌های زیست‌محیطی در برابر تعلل بی‌رحم‌اند. هر سال تأخیر، انتشار گازها، زیرساخت‌ها، تأثیرات بهداشتی و خسارت‌های اقتصادی را تثبیت می‌کند که معکوس کردن آن‌ها دشوارتر و پرهزینه‌تر می‌شود. موانع اجرایی می‌تواند پیشرفت جهانی را حدود هشت سال به تأخیر بیندازد و هر سال تأخیر بیش از ۱.۵ تریلیون دلار منفعت سالانه از دست رفته را به همراه دارد. پرسش دیگر این نیست که اقدام چقدر هزینه دارد؛ پرسش این است که بی‌عملی چقدر برای ما هزینه دارد.

جمع‌بندی:

شاید مهم‌ترین سهم این گزارش یک آمار تیتروار نباشد؛ یک تغییر دیدگاه باشد. اقدام اقلیمی و هوای پاک در واقعیت سرمایه‌گذاری در مردمانی سالم‌تر، اقتصادهایی مولدتر، نهادهایی قوی‌تر و جوامعی تاب‌آورترند. منافع اقتصادی سالانه اقدام می‌تواند تا سال ۲۰۵۰ معادل ۴.۵ درصد از تولید ناخالص داخلی جهان باشد. و حتی بزرگ‌ترین دارایی پنهان ممکن است خودِ هوای پاک‌تر نباشد؛ ممکن است این درک رو به رشد باشد که توسعه و حفاظت از محیط زیست هرگز اهداف رقیب نبوده‌اند و همیشه بخشی از یک معادله واحد بوده‌اند.

برای مطالعه مقاله اصلی به وبسایت فوربس مراجعه کنید

--------------------------------------------------------------
با کندو همراه باشید :

تلگرام: https://t.me/kandoongogroup
اینستاگرام: https://B2n.ir/instakandoo
وبسایت: https://kandoongo.ir