پدیدارشناسی جمهوری اسلامی (۲)

♦️شاید برای برخی سوال پیش آید که اگر اصل بقای حکومت تا این اندازه برای شیعه مهم است و به جملاتی مثل «حفظ جمهوری اسلامی اوجب واجبات است» استناد می‌کنند پس چرا حکومت حاضر نمی‌شود برای بقای خود، از دشمنی با اسرائیل دست بکشد یا مثلاً از اجرای شریعت عقب‌نشینی کند؟ آیا این خطرات وجودی که ممکن است عامل جنگ خارجی یا تنش‌های بزرگ داخلی باشد با «اصل بقا» در تناقض نیست؟

♦️پاسخ آن است که جمهوری اسلامی بقا را از هر چیزی مهم‌تر می‌داند اما این بقا را به صرف بقا ارزشمند نمی‌بیند. جمهوری اسلامی تشکیل شده تا رویاهای شیعیان را محقق کند و اگر قرار باشد این اتفاق رخ ندهد و جمهوری اسلامی در عمل به حکومتی عرفی تبدیل شود یا به بیان دیگر استحاله شود عملاً نابود شده است و این نباید رخ دهد. جمهوری اسلامی ممکن است برای حفظ نظام به نرمش‌های قهرمانانه یا عقب‌نشینی‌های موقت و تاکتیکی دست بزند تا خطر رفع شود اما حاضر نخواهد شد برای همیشه ماهیتش را تغییر دهد. همان عقب‌نشینی‌های تاکتیکی هم به محض رفع خطر، برگشت خواهد خورد چه در اجرای احکامی مثل حجاب باشد چه در مذاکرات با آمریکا. در شرایطی هم که فشار برای تغییر کامل و دائمی وجود دارد جمهوری اسلامی با ترس از مرگ خودکشی نمی‌کند و ترجیح می‌دهد تا آخر مقاومت کند.