🔹۱۱ دی‌ماه زادروز سیدمحمدحسین شهریار است؛ شاعری که نه فقط یک نام ادبی، بلکه نقطه‌ای تلاقی در تاریخ شعر معاصر ایران به‌شمار می‌آید. شهریار با ایستادن هم‌زمان در سنت و تجدد، در فارسی و ترکی، و میان شعر فردی و حافظه جمعی، توانست تجربه زیسته انسان ایرانی قرن بیستم را به زبان شعر درآورد؛ از رنج و فقر و شکست تا ایمان، عشق و امیدِ لجوجانه به زندگی.

✅ در میان آثار او، منظومه‌ی «سهندیه» جایگاهی ویژه دارد؛ متنی که سهند را از یک کوه طبیعی به یک سوژه تاریخی–هویتی بدل می‌کند. دکتر محمد حریری اکبری، استاد برجسته و بازنشسته جامعه‌شناسی دانشگاه تبریز، در مقاله‌ی مهم خود با عنوان «هرمنوتیک سهندیه» نشان می‌دهد که سهندیه صرفاً شعری توصیفی یا محلی نیست، بلکه متنی لایه‌مند است که می‌توان آن را روایتی از هویت، تاریخ، رنج تاریخی و پایداری فرهنگی آذربایجان دانست. این خوانش هرمنوتیکی، سهند را به نماد حافظه جمعی، سرکوب‌شدگی تاریخی و در عین حال تداوم فرهنگی بدل می‌کند و اهمیت شهریار را از سطح نوستالژی احساسی به سطح اندیشه و معنا ارتقا می‌دهد.

https://t.me/ISA_Tabriz