🗓 هر سال در ۲۷ شهریور، از شهریار بسیار می‌گوییم؛ از شعر، ادب فارسی، غزل و جایگاه او در ادبیات معاصر. آن‌قدر که گاهی خودِ شهریار پشت همین حرف‌های آشنا و تکرارشونده پنهان می‌ماند.

📖 شاید بد نباشد این‌بار او را جایی بخوانیم که به‌سادگی در یک عنوان و یک زبان خلاصه نمی‌شود؛ در آستانه‌ی دو جهان. شاعری که هم به فارسی تعلق داشت و هم به ترکی؛ هم میراث‌دار سنت بود و هم در کشاکش جهان جدید می‌زیست؛ و بخشی از معنای شعرش درست از همین تعلق و تعلیق هم‌زمان شکل می‌گرفت.

⛰ مقاله‌ی «هرمنوتیک سهندیه» دکتر محمد حریری اکبری از همین رو هنوز خواندنی است؛ خوانشی که به‌جای تکرار ستایش‌های آشنا، به سراغ متن می‌رود و «سهندیه» را در پیوند با هویت، تاریخ، حافظه جمعی و جهان فرهنگی آذربایجان می‌خواند.

🔹 در روزی که همه از شهریار می‌گویند، شاید بهتر باشد یک‌بار هم خودِ شهریار را بخوانیم.


📎 فایل کامل مقاله برای مطالعه و دانلود

@ISA_tabriz
@iran_sociology