بازگرداندن نام‌ها به حاشیه
درباره‌ی «افیون‌زدگان» اصغر ایزدی جیران و دشواریِ دیدن رنج دیگری

🖋 مهدی حمیدی شفیق

✅ «افیون‌زدگان: مردم‌نگاری در جنوب تهران» از جایی آغاز می‌شود که دوربین سعید روستایی خاموش می‌شود و این سکانس هیجان‌انگیز فراموش می‌شود. اصغر ایزدی جیران در کنار کسانی می‌ماند که پس از پایان عملیات «جمع‌آوری»، بسته‌شدن پرونده خبری و بالاآمدن تیتراژ فیلم، همچنان باید شب را به صبح برسانند. او از جمعیت به فرد، از منظره به رابطه و از برچسب «معتاد» به آدم‌هایی با نام‌‌های مشخص هر چند غیرواقعی بازمی‌گردد: زینت، ثریا، سونای، ناهید، محمدآقا، و دیگرانی که هرکدام گذشته‌ای، مهارتی، دلبستگی‌ای و راهی ــ هرقدر شکننده ــ برای ادامه‌دادن دارند. مهم‌ترین دستاورد کتاب شاید همین باشد: بازگرداندن نام‌ها به جایی که زبان رسمی و تصویر عمومی، آدم‌ها را به پرونده، آمار، آسیب یا توده‌ای بی‌چهره فرو می‌کاهد (ایزدی جیران، ۱۴۰۴).

متن کامل مقاله را از اینجا بخوانید.

@ISA_tabriz
@iran_sociology