به نظرم بهتره مدل کلان ذهنی سرمایه گذاری رو این طوری ببینیم

ما در سرمایه گذاری فرایند برنامه ریزی برای آینده داریم و نه فرایند پیش بینی آینده.

ما در بازارهای مالی سوپرکستر نقطه زن خیلی کم داریم؛ اونایی که نقطه زنی کردن، احتمالا شانس خیلی دخیل بوده ویا تعداد پیش بینی هاشون خیلی بوده.

فرایند برنامه ریزی یعنی:

۱— پلن می کنیم
۲– تصمیم می گیریم

۱ و ۲ در زمان اولین تصمیم هست بعد زمان می گذره اطلاعات جدید میاد و ۳ و ۴ رو انجام می دیم:

۳– چک می کنیم
۴– تصمیم مجدد می گیریم

همان چرخه PDCA

مدل ذهنی ارزشگذاری / تحلیل بنیادی صرفا P چرخه بالا هست اما مدل ذهنی سرمایه گذاری کل مراحل این چرخه هست و هر مرحله از این چرخه اگه بخوایم عملیاتی اجراشون کنیم یسری شاخص براشون باید در نظر بگیریم ؛ به خاطر همین هست که اگر صرفا با مدل ذهنی ارزشگذاری / تحلیل بنیادی بخوایم سرمایه گذاری کنیم بنظرم خیلی خطا تو تصمیمات مون احتمالا اتفاق میفته (البته که مدل ذهنی ارزشگذاری هم بخشی از کل این فراینده)