جمع بندی و تمام حرفم در این چند پیام ۳ پیام بود:

به نظرم (میتونه درست نباشه):

۱— فرایند تحلیل بنیادی / ارزشگذاری با فرایند سرمایه گذاری یکی نیست. مدل ذهنی ارزش گذاری / تحلیل بنیادی شاید ۳۰ درصد (درصد خیلی دقیق نیست؛ صرفا یه درصدی گفتم که مقیاس دست مون بیاد) مدل ذهنی سرمایه گذاریه

به عنوان فردی که سال ها تو ارزشگذاری و تحلیل بنیادی کار کرده اعتراف تلخی هست؟ نه..!؟

۲— نقش شانس (عدم قطعیت) به عنوان بخش جدایی ناپذیر جهان رو در تحقق نتایج تصمیمات مون دست کم نگیریم (بخت یه جا باهامون همراه هست یه جا نه)

۳– و فعالانه عمل کنیم و برای مدیریت این عدم قطعیت راهکار داشته باشیم.. نه اینکه عدم قطعیت رو بخوایم از بین ببریم، چون نمی‌تونیم از بین ببریمش (وجودش خارج از کنترل ماست)، صرفاً می تونیم عدم قطعیت رو تا جایی که از دست مون برمیاد مدیریتش کنیم