سلام ؛ به نظرم میرسه سوال تون دو جواب مستقیم (ظاهری) و غیرمستقیم (عمیق تر) داره:

——————-

بخش اول:

به نظرم هر دو موردی که شما پرسیدین حداقل بستگی به ۳ مورد داره:

تورم انتظاری (تاثیرش روی نرخ بهره و نرخ دلار)، تنش منطقه‌ای (تاثیرش روی تورم و نرخ دلار و احتمال درگیری و آسیب‌ به زیرساخت ها و شرکت ها)، نرخ ارز، اراده دولت برای تامین مالی از بازار سرمایه (فروش سهام و انتشار اوراق) داره.

عملا اَبَرعامل به نظرم دو تا موضوع هست: اول تنش منطقه ای و دوم، کسری بودجه دولت که هر دو روی سایر عواملی که گفتیم هم تاثیر میذاره. و بسته به این دو باید برای آینده سناریو بندی احتمالی کرد.

البته برای سناریوبندی احتمالی هم حداقل دو نکته وجود داره و اون اینکه ما زمانیکه داریم تصمیم سرمایه‌گذاری رو‌ می‌گیریم در اغلب موارد اطلاعات مون از موضوعات ناقص هست و ضمن اینکه یه عالمه بایاس ذهنی داریم، بنابراین، در تحلیل مون برای اینکه ریسک جهل و غفلت مون (کادوپیچی شده ش میشه ریسک نادیده‌ها و ناشناخته‌ها) رو مدیریت کنیم دست آخر یه حاشیه امنیت (margin of safety) در نظر بگیریم.
————————

بخش دوم:

به نظرم پیش بینی کردن تو زندگی کاری (و البته زندگی شخصی) اینکه بازار سه ماه بعد، شش ماه بعد یا یک سال بعد چی میشه ذاتاً ایراد داره چون عوامل تصادفی هم این وسط تاثیر دارن و بعضاً تاثیرشون هم زیاده (یه تصمیم خوب می‌تونه نتیجه بد داشته باشه یا یه تصمیم بد می‌تونه نتیجه خوب داشته باشه، چون شانس — همون عوامل تصادفی — هم این وسط تاثیر گذاره؛ بنابراین روی بهبود کیفیت فرایند تصمیم تون تمرکز کنید تا پیش بینی نتایج احتمالا بهتره)

افرادی رو هم که می‌بینین بعضاً پیش‌بینی شون درست از آب در میاد احتمالاً به خاطر این هست که زیاد پیش بینی می‌کنن و طبعا یکی دو مورد از اون ها هم درست از آب در میاد، مشابه زدن ۱۰۰ دارت به صفحه که احتمال داره یکی دو تاش هم به نزدیک هدف بخوره؛ همون یکی دو تا بزرگ نمایی میشه ولی روی بقیه که درست از آب در نیومده سرپوش گذاشته میشه. بعد ما ممکنه تصور کنیم که قدرت خاره العاده در پیش بینی داریم؛ اصطلاحاً سوپرفورکستر هستیم.

بنابراین، به جای پیش بینی آینده (نتایج)، بهتره با اطلاعات موجود سناریوسازی کنید.