در پاسخ به سوال دوستان


تکمیلی یادداشت‌های اخیر

مقاله جالبیه: فناوری در جامعه (در ادامه اصل مقاله ارسال شده) ک

خلاصه کلامش چیزی هست که خیلی از ماها احتمالاً امروز باهاش همزادپنداری می‌کنیم 👇👇👇

اعتماد به هوش مصنوعی مولد ‌و تفویض اختیار با اون تابعی است از اهمیت داشتن کنترل + ریسک تصمیم.

————————

تجربه شخصی:

به‌نظرم نتیجه‌گیری بالا خیلی برای ما تو فضای سرمایه‌گذاری صادقه. یعنی اگه قرار باشه هوش مصنوعی همه کارها رو انجام بده؛ تحلیل صنعت و شرکت رو انجام بده، مدل‌سازی مالی رو انجام بده، مفروضات رو هم خودش تعیین کنه، خروجی رو هم خودش بده، ارزش سهم رو خودش برآورد کنه، گزارش رو هم خودش بنویسه و نهایتاً تصمیم سرمایه‌گذاری رو هم خودش بگیره (جایی که تصمیم برای پول زیاد هست)، افراد عقب می‌کشن و از هوش مصنوعی برای اینکه کل فرایند سرمایه‌گذاری رو انجام بده کمتر استفاده می‌کنن؛ در واقع بهش اعتماد نمی‌کنن، چون احساس می‌کنن کنترلی روی ورودی، فرایند و خروجی ندارن و تصمیم هم مربوط به بخش بزرگی از پولشونه.

پس چه حالت استفاده از هوش مصنوعی مولد (نسل جدید هوش مصنوعی) احتمالاً برای تحلیل، ارزش‌گذاری و سرمایه‌گذاری بهینه‌تره؟

مدل هیبریدی و ترکیبیه (تو یادداشت «آینده تحلیلگری در عصر هوش مصنوعی مولد» هم توضیح دادم).

اینکه نهایتاً خودمون تصمیم بگیریم چه کاری رو تحلیلگر انجام بده و چه کاری رو هوش مصنوعی.

(داخل پرانتز: واگذاری بخشی از وظایف به هوش مصنوعی چیز جدیدی نیست. ما تو بازار سرمایه حدود ۲۰ ساله و تو دنیا حدود ۴۰ ساله که بخشی از کارهای تکراری مثل مرتب کردن صورت‌های مالی و اطلاعات مالی در اکسل، برآورد ضریب بتا و خیلی از تصمیم‌گیری‌های مالی دیگه رو از طریق قواعد (Rule-based) به ماشین واگذار کردیم. همین بورس‌ویو، انیگما و ره‌آورد نوین هم حاصل نسل قبلی هوش مصنوعی هستن. تفاوت این نسل جدید هوش مصنوعی در مولد بودن (Generative) اونه؛ یعنی هوشی که اگه به اندازه هوش انسان برسه، می‌تونه همه کارهایی رو که ما امروز با فکر کردن انجام می‌دیم — صورت‌بندی مسئله، سوال کردن، تحلیل کردن، تفسیر کردن، نتیجه‌گیری و تصمیم‌گیری — انجام بده).

شخصاً مدتیه ترجیحم اینه که برای ویرایش یادداشت‌هام از هوش مصنوعی مولد استفاده نکنم (فقط برای نیم‌فاصله‌ها استفاده می‌کنم:)). دیدیم که چقدر نوشته‌ها همه جا دارن شبیه هم می‌شن. اون جمله‌های کلیشه‌ای که مدام تو لینکدین و روزنامه‌ها همه‌مون داریم می‌بینیم، مثل “انتخاب فلان چیز دیگر یک انتخاب نیست؛ یک ضرورت است” تا حدی حاصل همین استفاده نادرست از هوش مصنوعیه که به جای ما هم فکر کنه.

اما از هوش مصنوعی مولد به‌عنوان یه کارشناس جونیور و تازه‌کار (جمع‌آوری اطلاعات صورت‌های مالی تاریخی، خلاصه گزارش‌های تفسیری و توفان ذهنی در برخی موارد)، خیلی ازش استفاده می‌کنم؛ البته با در نظر گرفتن محدودیت‌های فعلیش.

نسل جدید هوش مصنوعی در تحلیل، ارزش‌گذاری و سرمایه‌گذاری باید تقویت‌کننده شیوه تفکر ما باشه، نه جایگزین اون. و هر جا که باعث افزایش سرعت و بهره‌وری ما در کنار حفظ نوآوری و خلاقیت ما بشه، حتماً باید ازش استفاده کنیم؛ مشابه بهره‌مندی یه مدیر یا کارشناس ارشد از زحمات یه کارشناس تازه‌کار.

خلاصه این که بسته به جنس کارهامون، ترجیح‌هامون و پتانسیل‌ها و محدودیت‌های هوش مصنوعی مولد باید مشخص کنیم کجا تو تحلیلگری و ارزشگذاری و سرمایه‌گذاری از هوش مصنوعی استفاده کنیم و کجا شرح وظایف و اختیارات نسل جدید هوش مصنوعی رو محدود و کنترل کنیم (نسل جدیدی از هوش مصنوعی که احتمالاً مشابه تمام فناوری‌ها و نوآوری‌ها، بر اساس اظهارات کارشناس این حوزه، آخرین نسل آن نیست و طبعاً تکامل اون در آینده بر شرح وظایف تحلیلگران صنعت مالی و بازار سرمایه بیش از پیش تأثیر میذارن).

عباس گمار
۲۳ مرداد ۱۴۰۵

#هوش_مصنوعی #بازار_سرمایه #عباس_گمار #تحلیل_بنیادی #ارزشگذاری #سرمایه‌گذاری

https://t.me/Irvaluation