کتاب ادبیات نگارشی پارسی میانه در دوره‌ی ساسانی از کوین فن بلادل و ترجمه‌ی من، منتشر شد.

این اثر مهم فن بلادل، به بررسی ادبیات و سنت نگارشی پارسی میانه در دوره‌ی ساسانی می‌پردازد و هدفش، بررسی دقیق تصور رایج غلبه‌ی سنت شفاهی در ادبیات دوره‌ی ساسانی است.
فن بلادل بر این باور است که از سویی، منابع موجود برای تصور غلبه‌ی ادب شفاهی کم‌شمار و ناکافی هستند و از دیگر سو، وجود ادب شفاهی (که در جوامع گوناگون پدیده‌ای رایج بود) به معنی نبود یا کمبود ادب مکتوب نیست. به عقیده‌ی او، منابع پارسی میانه و نو، سریانی و عربی نشان می‌دهند که نگارش در حوزه‌های گوناگون ادبی و علمی در دوره‌ی ساسانی از دیگر مراکز تمدنی کمتر نبود و اگر امروز شمار زیادی از این آثار بازنمانده‌اند، ثمره‌ی یک پدیده‌ی کاملاً طبیعی و رایج در جهان است که خود، معلول تغییر دین، زبان، خط و از میان رفتن مواد فاسدشدنی مورد استفاده در نگارش در دوره‌ی ساسانی است.

بنابراین می‌توان این اثر را پژوهشی نسبتاً جامع و انقلابی در این موضوع دانست که می‌تواند راهنمای خوبی برای جهت‌دهی به پژوهش‌های آینده‌ی مرتبط در ایران باشد.

@IranianDDBastan