مهمانان نشست در این هم‌اندیشی با نگاهی آسیب‌شناسانه به ساختار رسانه و حدود آزادی بیان پرداختند و ضمن بیان نظرات و دیدگاه‌های خود مرزهای مبهم میان «خودسانسوری» و «ملاحظات حرفه‌ای» را به چالش کشیدند. ساعاتی که در آن استدلال‌ها، چالش‌ها و چشم‌اندازهای پیرامون بقای روزنامه‌نگاری حرفه‌ای زیر ذره‌بین نقد قرار گرفت.

در این مطلب بخوانید:
■ رسانه‌ها در ایران نابالغ متولد شده‌اند
□ درس بزرگی از دانشگاه کلمبیا
■ تفاوت کار حرفه‌ای و اوهام رسانه‌ای
□ سه سرفصل برای تبیین خطوط قرمز
■ بازگشت به نقطه صفر در تبیین مفاهیم پایه
□ در آزادی حرف‌های بی‌اساس هم هست؛ اما داور واقعیت کیست؟
■ اصل طلایی اسپینوزا: سخن نباید جرم باشد
□ حقوق شهروندی و هزینه برای «حرف مفت»
■ دوگانه «سانسور» و «کنترل عقلایی»
□ مسئولیت حرفه‌ای، نه جنجال‌آفرینی
■ وقتی «رعب» جای «مسئولیت» را می‌گیرد؛ رسانه قربانی خطوط قرمز شناور
□ معمای امنیت ملی؛ ابلاغیه یا سلیقه؟
■ ضربه به «زیرساخت امنیت» به نام حفظ امنیت
□ حکایت نگهبان و نیمکت رنگی؛ چرا می‌ترسیم؟
■ از دادگاه بنزین پتروشیمی تا از دست رفتن مرجعیت
□ حفظ امنیت خبرنگار، یک موضوع صرفاً حقوق بشری نیست
■ رسانه مسئول، نه مرعوب

منبع: وبسایت دفتر توسعه آموزش رسانه

#پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات
#نشست_تخصصی


🇮🇷
🆔 @irancscahub