پروفسور علیرضا یلدا ( ۱۳۹۶-۱۳۰۹ خورشیدی)

از «من» تا «ما»

پیامی برای همهٔ پویندگان دانش؛ به‌ویژه در پزشکی، آنجا که مسئولیتِ دانستن از مسئولیتِ خدمت به انسان جدایی‌پذیر نیست.

برخی زندگی‌ها فراتر از خاطره می‌روند؛ به معیاری برای چگونه زیستن بدل می‌شوند.

زنده‌یاد پروفسور علیرضا یلدا از این شمار بود؛ پزشک و استادی فرهیخته که دانش را با فروتنی، آموزش را با دادگری و پزشکی را با مهرورزی درآمیخت.

باور داشت استاد راستین باید آرزو کند شاگردانش از او فراتر روند؛ بر شانه‌هایش بایستند و افق‌های دورتر را ببینند.

پیام ماندگارش چنین بود:
«باید از من گذر کرد و به ما رسید.»

برای او، اخلاق در کردارهای روزمره معنا می‌یافت. بیمار هرگز تنها یک تشخیص نبود، بلکه انسانی سزاوار حرمت، مهر و شنیده‌شدن بود.

با همهٔ دانش و نام‌آوری، قناعت را ارج می‌نهاد:
«گنج ما، قناعت ماست.»

و در برابر مسئولیت سترگ پزشکی، فروتنانه نیایش می‌کرد:
«خدایا، دست‌های ما لرزان است و پاهای ما لغزان؛ تو ما را یاری ببخش.»

میراث او یادآور این حقیقت است که والاترین غایت دانش، خدمت است؛ بزرگی در فروتنی معنا می‌یابد؛ و کمال استادی در آن است که دیگران را برای فراتر رفتن از خویش یاری کنیم.
از «من» بگذریم و به «ما» برسیم؛
و هرچه بالاتر می‌رویم، شانه‌هایمان را برای بالیدن آیندگان استوارتر سازیم.
زیرا میراث راستین یک استاد، تنها ماندگاری نام او نیست؛ تداوم ارزش‌ها، منش و انسانیت او در نسل‌های پس از اوست.

پروفسور علیرضا رنجبر
بنیان‌گذار بنیاد آکادمیک جهانی پروفسور دکتر علیرضا یلدا در دانش پزشکی ( سال بنیان‌گذاری: ۲۰۰۹ میلادی در آلمان)
و
یکی از بی‌شمار شاگردان ایشان

۱۵ شهریور ماه ۱۴۰۵ خورشیدی، ۶ آگوست ۲۰۲۶ میلادی
بن، آلمان

بنیاد مکتب پروفسور یلدا:
@ipyaf