انجمن علمی مطالعات صلح ایران

صلح و شب چله

با حضور:
صاحب نظر مرادی
آزاده دوست الهی
فاطمه تمجیدی
صدیقه بابایی
سیروس اژدهاکش

مدیر نشست: آزاده پیک

پنج شنبه ٢٧ آذر ساعت ١٩

در گوگل میت:
https://meet.google.com/hxf-civw-anu

شرکت در این نشست آزاد و رایگان است.

https://t.me/ipsan

چهارشنبه های صلح ۱

نخستین جلسه صلح پژوهی با همکاری گروه های تخصصی انجمن علمی مطالعات صلح ایران با همکاری مرکز مطالعات خاورمیانه

سخنرانان:
دکتر الهه کولایی
استاد دانشگاه تهران
مدعو گروه کتاب
موضوع: نقد و‌ بررسی مجموعه سه جلدی: ساخت فرهنگهای صلح

دکتر محمد جهانشاهی
دبیر کمیته ملی گردشگری سبز وزارت میراث فرهنگی
مدعو گروه گردشگری
موضوع: گردشگری سبز، پرچمدار صلح، از شعار تا اثرگذاری

دکتر مریم نکولعل تک
عضو هیأت علمی علوم پزشکی تهران
مدعو گروه علوم تجربی
موضوع: زخم های نادیده جنگ بر پیکر زنان و کودکان

دکتر فهیمه نظری
جامعه شناس
مدعو گروه کودک
موضوع: صلح نیاز امروز کودک در خانواده

دکتر نادیا کمالی
استاد محیط زیست
مدعو گروه آب و محیط زیست
موضوع: صلح در آیینه طبیعت

دکتر عالیه شکربیگی
جامعه‌شناس و استاد دانشگاه
مدعو گروه زنان
موضوع: زنان صدای خاموش صلح

چهارشنبه۲۶ آذر ساعت ۱۶ تا ۱۹

تهران: بلوار کشاورز، خیابان شهید نادری، نرسیده به خیابان ایتالیا، پلاک۸، مرکز مطالعات خاورمیانه

https://t.me/ipsan

انجمن علمی مطالعات صلح ایران pinned a photo

گروه صلح و ورزش انجمن علمی مطالعات صلح ایران برگزار می‌کند:

اولین نشست تخصصی

زنان و ورزش؛ دیپلماسی نوین برای صلح پایدار

سخنران:
دکتر عالیه شکر بیگی
استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه جامعه‌شناسی و مطالعات زنان

دبیر نشست:
دکتر پرنیا رضی‌پور

شنبه ۶ دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۷

در گوگل میت:
https://meet.google.com/yea-nfka-yjs

شرکت در این نشست آزاد و رایگان است.

https://t.me/ipsan

سلسله نشست های علوم انسانی، مطالعات بین رشته ای و صلح

نشست دوم:
چالش های علوم انسانی در ایران

سخنران:
خسرو قبادی

میزبان:
جواد رنجبر درخشیلر

شنبه ۲۹ آذر ۱۴۰۴ ساعت ۲۱

در گوگل میت:
https://meet.google.com/vgs-aoeh-pme

https://t.me/ipsan

گروه روابط بین الملل انجمن علمی مطالعات صلح ایران برگزار می کند:

باز طراحی معماری امنیتی خاورمیانه: از منازعه تا صلح پایدار

سخنرانان:
دکتر غلامرضا کریمی
عضو هیات علمی دانشگاه خوارزمی

دکتر سید وحید کریمی
دیپلمات بازنشسته

دکتر سید قائم موسوی
دکتری علوم سیاسی گرایش مسائل ایران

مدیر نشست:
دکتر امیر هوشنگ میرکوشش
مدیر گروه روابط بین الملل انجمن صلح

یکشنبه ۲۳ آذر ۱۴۰۴ ساعت۲۰

در گوگل میت:
https://meet.google.com/ziv-risb-apv

حضور برای عموم آزاد و رایگان است.

https://t.me/ipsan

فایل صوتی

سلسله نشست های علوم انسانی، مطالعات بین رشته ای و صلح

نشست اول:
علوم انسانی، پیشینه و اهمیت

سخنران:
عبدالمجید مبلغی

میزبان:
جواد رنجبر درخشیلر

شنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۴

https://t.me/ipsan

بنیادهای معرفتی و فرهنگی پیوند میان نوروز، گاهشماری ایرانی و صلح

موسی اکرمی

بر پایه‌ی سخنرانی در پنجمین پیش نشست نهمین همایش سالانه‌ی انجمن علمی مطالعات صلح ایران (بنیادهای هستی‌شناختی و شناخت‌شناختی و روش‌شناختی مکتب ایرانی صلح)، با فرنام «نوروز نماد همگرایی فرهنگ و سیاست در برساختن مکتب ایرانی صلح»، در همکاری گروه «روابط بین الملل» و گروه «منطقه‌ی نوروز» انجمن علمی مطالعات صلح ایران و كتابخانه‌ی مركزی دانشگاه علامه طباطبایی، یکشنبه، 9 آذر ماه 1404
پیوند نوروز، گاهشماری ایرانی و صلح، از سطح یک پیوند آیینی یا فرهنگی فراتر می‌رود و به لایه‌های ژرف جهان‌بینی ایرانی، شیوه‌ی فهم زمان، نظام دانش نجومی، و اخلاق همزیستی امتداد می‌یابد. این ارتباط سه‌گانه، بر بنیاد‌هائی معرفتی و فرهنگی استوار است که از دوران ایرانِ باستان تا امروز، تداوم یافته و در هر دوره، صورت‌بندی تازه‌ای به‌خود گرفته است. بررسی این پیوند، نشان می‌دهد که چگونه یک جشن طبیعی-تقویمی، به بستری برای بازتولید مفاهیم صلح، نظم و همزیستی پایدار تبدیل شده است.
۱. نوروز چونان توازن کیهانی و نماد صلح هستی‌شناختی
نوروز بر پایه‌ی لحظه‌ی دقیق اعتدال بهاری، یعنی عبور مرکز خورشید از نقطه‌ی اعتدال بهاری در حرکت ظاهری سالانه‌اش بر منطقه‌البروج، تعیین می‌شود، لحظه‌ای که در آن طول روز و شب برابر می‌شوند و خورشید وارد نقطه‌ی اعتدال می‌گردد. این توازن، در سنت‌های معرفتی ایران باستان به‌عنوان بازگشت جهان به «وضع موزون» خوانده شده است. در اوستا، متون پهلوی، و سپس در آثار حکمای اسلامی–ایرانی، توجه به سامان کیهانی و توازن طبیعی اهمیت بسیار دارد. نوروز، در این معنای ژرف، نه تنها آغاز سال بلکه یادآور یک حقیقت هستی‌شناختی است: اینکه صلح زمانی ممکن می‌شود که نیروهای متقابل در وضعیت تعادل قرار گیرند. این نگاه، صلح را از سطح یک توافق اجتماعی به سطح یک ضرورت متافیزیکی و کیهانی ارتقا می‌دهد.
۲. گاهشماری ایرانی؛ دانش زمان‌سنجی و بنیاد معرفتی نظم و صلح اجتماعی
گاهشماری ایرانی، که امروزه در قالب تقویم هجری خورشیدی تداوم دارد، دقیق‌ترین نظام‌ زمان‌سنجی در تاریخ تمدن‌ها است. تقویمی که لحظه‌ی تحویل سال را بر اساس محاسبات اخترشناختی تعیین می‌کند و نه قراردادهای سیاسی یا مذهبی. این ویژگی معرفت‌شناختی، یک پیام فرهنگی روشن دارد: نظم اجتماعی باید بر دانش دقیق و مشاهده‌ی طبیعت استوار باشد.
ایرانیان از دیرباز فزون بر جشن‌های ماهانه‌ در روزهای انطباق نام ماه و نام روز – از فروردینگان در 19 فروردین تا تیرگان در 13 تیر و ... مهرگان در 16 مهر و چهار دی‌گان (در 1 و 8 و 15 و 23 دی) و ... – و شش جش مهم گاهنباری، جشن نوروز در نخستین روز سال طبیعی (روز اعتدال بهاری) که چونان نخستین روز ماه به نام «اورمزد» نامیده می‌شده بزرگترین جشن سرتاسری را برگزار می‌کرده‌اند که به‌راستی گرامی‌ترین جشن در میان همه‌ی جشن‌ها برای همه‌ی کسانی بوده و هست که در ایران فرهنگی می‌زیسته‌اند و می‌زیند.



متن کامل در :
https://B2n.ir/hf3819


https://t.me/ipsan

نوروز: زیست شادمانه و صلح
دکتر محمد منصورنژاد
پنجمین پیش‌نشست همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران
نوروز؛ نماد همگرایی فرهنگ و سیاست در برساختن مکتب ایرانی صلح
۹ آذرماه 1404 – به کوشش گروه روابط بین‌الملل، گروه منطقه نوروز انجمن علمی مطالعات صلح ایران و دانشگاه علامه طباطبایی

1.مدخل سخن: وجود خشونت های گوناگون (خشونت قومی، زبانی، مذهبی، نسلی، سیاسی و....) در درون ایران و برون از آن نشان می دهد که در هزاره سوم به شدت به صلح و دوستی نیازمندیم و باید برای خلق و بسط فرهنگ صلح سخت بکوشیم. دلمردگی ها و دامن زدن به غم و مصیب در کشورمان در چند دهه اخیر، ضرورت توجه به زیست شادمانه را مضاعف می کند. از جمله ظرفیت های مواریث فرهنگی خودی، و بلکه برجسته ترین مولفه ای که می تواند در ایجاد دوستی و صلح نه تنها در درون ایران فعلی، بلکه «ایران فرهنگی» نقش بی بدیلی ایفا کند، «آیین های نوروزی» است.
برای رعایت اختصار در این بررسی، تنها یکی از شقوق یاد شده محل بحث و فحص قرار می گیرد. با این وصف، مسیر مطالعه بدین شکل تعقیب می گردد: ابتدا تاثیرات نوروز بر شادی و زیست شادمانه توضیح داده می شود و سپس تاثیر شادی بر صلح، توصیف و تحلیل می گردد.
شادی به عنوان یک حالت نفسانی، ایستا و ثابت نیست، تا قابل معرفی دقیق باشد؛ بلکه برای یک فرد، گاهی هست و گاهی نیست و گاهی شادی بسیار زیاد است و گاه بسیار کم. به نظر می رسد در تعریف شادی، قید این نکته که شادی «ذومراتب» و تَشکیک بردار می باشد، کلیدی است. برخی از شادی ها سطحیتر و زودگذرترند و برخی پایدارتر. و یا برخی حتی سالمترند و برخی ناقص تر. با این وصف شادی، شادی است؛ چه ضعیف و چه قوی و نه آنکه با هم جوهره متفاوت دارد و یکی خوشحالی است و دیگری خرسندی!
2.نوروز به عنوان یک اتفاق فرهنگی-تاریخی، برابر ایده لایه های فرهنگی «هافستد» (Hofstede) چهار لایه دارد: ارزش ها؛ شعایر (آیین ها و مناسک)؛ مشاهیر و سمبل ها.
می توان از هر چهار لایه فرهنگ در نوروز و نسبت آن با شادی و صلح گفت. ولی برای رعایت اختصار تنها بر لایه شعایر و مناسک تاکید می گردد. نوروز، بلاشک جزو «مناسک» (Rites/ Rituals) بشری است. به نظرم متناسب با نوشتار حاضر، برای آیین ها از نگاهی دیگر می توان دو کارکرد متضاد تعریف نمود: آیین های شادی آفرین و در مقایل آیین های سوگ و قرین با غم. در فرهنگ ایرانیان اتفاقا هر دو قسم از این آیین ها شواهد جدی دارند. قدیمی ترین آیین شاد، مربوط به جشن نوروز است و قدیمی ترین مناسک سوگ، به «سوگ سیاوش» است.

متن کامل در:
https://B2n.ir/hs6051



https://t.me/ipsan

متن سخنرانی دکتر امیرهوشنگ میرکوشش
پنجمین پیش‌نشست همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران
نوروز؛ نماد همگرایی فرهنگ و سیاست در برساختن مکتب ایرانی صلح
۹ آذرماه 1404 – به کوشش گروه روابط بین‌الملل، گروه منطقه نوروز انجمن علمی مطالعات صلح ایران و دانشگاه علامه طباطبایی

با سلام و احترام خدمت تمامی استادان ارجمند، پژوهشگران، دانشجویان و همراهان گرامی. و تشکر از مدیر محترم نشست جناب دکتر موحدیان وتشکر از خانم دکتر تیشه یار معاونت محترم پژوهشی دانشگاه علامه و مدیر گروه منطقه نوروز و نیز تشکر از اساتید گرامی دکتر اکرمی دبیر علمی محترم همایش و نیز دکتر منصور نژاد مدیر محترم گروه دین پژوهی انجمن صلح و آقای محب بابک از بدخشان افغانستان که دعوت ما را برای این نشست پذیرفتند
خوشحالم که امروز در پنجمین پیش‌نشست همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران، با همکاری گروه روابط بین‌الملل، گروه منطقه نوروز و دانشگاه علامه طباطبایی، فرصتی فراهم شده است تا درباره پیوند نوروز، فرهنگ، سیاست و صلح گفت‌وگو کنیم.
موضوع سخن من «نوروز؛ نماد همگرایی فرهنگ و سیاست در برساختن مکتب ایرانی صلح» است؛ موضوعی که به باور من، در میان تمام نمادهای فرهنگی ما، جایگاهی بی‌نظیر دارد.
اجازه دهید سخن را از چند گزاره ساده آغاز کنم:
- جهان امروز، جهانی است که بیش از هر زمان دیگری به «قدرت نرم» و «سرمایه‌های فرهنگی» نیاز دارد.
- دیپلماسی فرهنگی به بخش مهمی از سیاست خارجی دولت‌ها تبدیل شده است.
- و در این میان، نوروز یکی از بزرگ‌ترین و کهن‌ترین اشتراکات فرهنگی در قلمرو تمدنی ایران است؛ آیینی که امروز در بیش از دوازده کشور جشن گرفته می‌شود و در سال ۲۰۱۰ نیز به عنوان میراث مشترک بشریت در یونسکو به ثبت رسیده است.

نوروز تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ یک پدیده تمدنی است. و پرسش اصلی ما این است که:نوروز چگونه می‌تواند در ساختن «مکتب ایرانی صلح» نقش‌آفرینی کند؟
برای پاسخ به این پرسش، سخن را بر نظریه «سازه‌انگاری جهان‌وطنی» استوار می‌کنم. این نظریه توسط این جانب مطرح گردیده و در مجموعه مقالات همایش نظریه پردازی دانشگاه علامه، فصلنامه پژوهش های روابط بین الملل و کتاب دیپلماسی عمومی در تئوری و عمل چاپ شده است و علاقه مندان را برای مطالعه بیشتر به این منابع ارجاع می دهم.


متن کامل در:
https://B2n.ir/zk3997


https://t.me/ipsan