⁠ اول ماه می روز همبستگی جهانی کارگران است. اما این همبستگی جهانی کارگران طرف مقابلی هم دارد: نظام سرمایه‌سالار با همه‌ی ارکان مقوٌم‌اش. پس امروزْ روز همبستگی جهانی کارگران علیه سرمایه است.
این همبستگیْ جهانی است، نه صرفاً به دلیل جهانی‌بودن انتظام سرمایه بلکه همچنین به دلیلِ جهانی‌بودنِ خودِ بشریت که زیر بار ناسیونالیسم‌های گوناگون و بازی‌های نولیبرالیستی نظام سرمایه نادیده گرفته می‌شود. و این چیزی نیست مگر تصدیقِ صریحِ هم‌سرنوشتی نوع انسان (و نه فقط نوع انسان که همه‌ی دیگر انواع طبیعی).
آن‌چه این هم‌سرنوشتی را تهدید می‌کند، غلبه‌ی منطق و ارز‌ش‌های نظام بازار و ایدئولوژی توجیه‌گر آن یعنی «علم اقتصاد» بر حیات فکری و اجتماعی انسانی است. با این وصف، روز همبستگی جهانی کارگران علیه سرمایه مستلزم نبرد علیه بازار برای عقب‌راندن آن از غلبه‌ی تام‌وتمام بر جامعه و آشکارکردن توهمات و ناراستی‌های علم اقتصاد توجیه‌گر آن است.
اگر این مبارزه علیه بازاری‌سازی انسان و زندگی او است، پس هرگز نمی‌تواند فارغ از و بی‌تفاوت به بازاری‌سازی طبیعت باشد. مبارزه برای رهایی جامعه از بازار، بالذات، باید مبارزه برای رهایی طبیعت از فرایندهای استثمارگرانه‌ی بازار سرمایه‌دارانه نیز باشد.
این روز صرفاً پاس‌داشت تاریخ مبارزه‌ی کارگران علیه نابرابری و بی‌عدالتی و استثمار انسان و طبیعت نیست بلکه رو به آینده دارد؛ آینده‌ای که ممکن‌شدن‌اش عمیقاً در گرو ابداع فرم‌های خلاقانه و چندگانه‌ی سوسیالیسم‌های‌ دموکراتیک است، وگرنه آنچه انتظارمان را می‌کشد چیزی نیست مگر تداوم بربریت سازوکارهای استثمار انسان و سلطه‌ بر طبیعت و تمامیت زندگی.

💫 پروبلماتیکا/Problematica
🆔 @problematica