‏دیروز اولین بار بود که این عکس ‎#محمدجعفر_پوینده را دیدم. با همه‌ی عکس‌های دیگرش فرق می‌کند. انگار می‌خواهد چیزی بگوید اما منتظر است و تأمل می‌کند. چشم‌هایش نه به عکاس و دوربین که به جایی بیرون و بالا خیره مانده است و دارد چیزی را هم با نگاه و هم با ناگفتن مزه‌مزه می‌کند.
‏شانه‌اش کمی بالا آمده و معلوم است عضلات سینه‌اش را جمع کرده.‌ سرش کمی به طرف شانه‌اش کج شده و نمی‌دانم، انگار دهان جمع‌شده‌اش می‌خواهد یکی از مصوت‌ها را بیرون بدهد، یکی از صداها را. انگار، شاید، می‌خواهد بگوید: «امید».
@interventions