و این #شعر هم حسب حالی است در ایام «مرگ شاعر».
مگسِ سمجِ پاييزی
گُشن افشانده لابه‌لای درزها و حاشيه‌ها
و تا دل‌ات بخواهد
قی کرده بر سپيدیِ باكره‌ی جهان،
حالا دارد آن بالا
چسبيده روی توری پرده
آرامْ تهی می‌شود.
گاوها نفسِ راحتی می‌كشند،
زمين سبك‌بارتر می‌گردد
و آدم‌ها
آدم‌ها
زمزمه‌شان به وِزوِزی درهم می‌ماند:
شاعر مرده است،
ماياكوفسكی مرده است.
@interventions
Post #122
173