✅تاب‌آوری اجتماعی و نیروی انتظامی؛ از انضباط بخشی تا صیانت از سرمایه عمومی
✍️ نویسنده:
پروانه بیاتی
عضو هیئت علمی پژوهشکدۀ مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعی، پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت
🔸در ادبیات نوین حکمرانی عمومی، پارادایم امنیت از مفهوم سنتی واکنش صرف به بی‌نظمی به سمت تولید ظرفیت انطباق، جذب شوک و بازگشت‌پذیری ساختار جامعه تغییر جهت داده است. این دگرگونی راهبردی نهاد انتظامی را از یک ساختار صرفاً کنترلی به یک متغیر زیرساختی در توسعه پایدار و تثبیت تاب‌آوری اجتماعی بدل می‌سازد.
🔹یادداشت حاضر با اتخاذ رویکردی تحلیلی، مستقل و معطوف به سیاست‌گذاری، الگوی تعامل میان فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران (#فراجا) و ابعاد تاب‌آوری جامعه را تبیین کرده و بسترهای تصمیم‌گیری کلان را برای نهادهای تصمیم‌گیر روشن می‌سازد.
🔸#تاب‌آوری_اجتماعی در تعریف علمی، ظرفیت نظام‌های زیستی و اجتماعات محلی در مواجهه با تکانه‌ها، پایداری در برابر تنش‌ها و انطباق مؤثر با تغییرات محیطی بدون اختلال در کارکردهای بنیادین است. در رویکردهای کلاسیک، ارزیابی امنیت اغلب متکی بر شاخص‌های سخت و آماری نظیر نرخ کشف جرم و دستگیری بود اما در سیاست‌گذاری مدرن، تمایز روشنی میان امنیت عینی و احساس امنیت و آرامش ذهنی ترسیم می‌شود.
🔹تاب‌آوری عمومی بیش از آنکه صرفاً بازتاب ارقام ثبت شده باشد، محصول ادراک زیسته شهروندان از ثبات محیطی است. بدین ترتیب #ساختار_انتظامی در سه لایه کلیدی پیشگیری و پایداری در برابر تنش‌ها، انطباق با جرایم نوظهور، و بازیابی کارکردی جامعه از طریق احیای سرمایه اجتماعی، نقشی تعیین‌کننده بر عهده دارد.
📄 نسخه کامل یادداشت در فایل PDF پیوست قابل دریافت است.
ــــــــــــــــــــــــــــ
🏛️ پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت، پژوهشکدۀ مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعی
#نیروی_انتظامی
#تاب‌آوری_اجتماعی
#سرمایه_اجتماعی
#کنترل_اجتماعی
@instituteofsds
Post #535
26
پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت -3915421852263506175_1044656966565442.pdf