📌چرا عاشق کسانی می‌شویم که عاشق ما نیستند؟!

کنراد لورنتس، جانورشناس اتریشی، کشف کرد که جوجه‌ غازها الزاماً به مادر واقعی خود دلبسته نمی‌شوند؛ آن‌ها به نخستین موجود متحرکی که پس از تولد می‌بینند، وابسته می‌شوند. ممکن است آن موجود، مادرشان باشد؛ اما ممکن است یک کشاورز، یک دوچرخه یا حتی تکه‌ای از یک ماشین کشاورزی باشد.

شاید این آزمایش فقط درباره پرندگان به نظر درست برسد، اما روان‌شناسان سال‌هاست از آن برای فهم یکی از پیچیده‌ترین جنبه‌های روابط انسانی استفاده می‌کنند. کودکان نیز، درست مانند جوجه‌ پرندگان، به کسانی دلبسته می‌شوند که در دسترسشان هستند، نه الزاماً کسانی که بهترین مراقبان آن‌ها هستند. به همین دلیل، ممکن است کودکی عمیقاً به فردی وابسته شود که او را نادیده می‌گیرد، تحقیرش می‌کند، در او احساس شرم برمی‌انگیزد یا با او رفتاری بی‌رحمانه دارد.

دردناک‌تر آنکه همین نقش‌پذیری اولیه، بعدها الگوی انتخاب شریک عاطفی را شکل می‌دهد. گاهی بزرگسالان سال‌ها در جست‌وجوی کسانی هستند که همان احساس آشنای کودکی را زنده می‌کنند؛ نه به این دلیل که عشق سالمی به آن‌ها می‌دهند، بلکه چون ذهن و روانشان، عشق را از همان ابتدا با بی‌اعتنایی، طرد یا تحقیر آموخته است.

✅ ادامه ترجمه این مقاله را در وب‌سایت رابطه بخوانید.

بازنشر از کانال تلگرام:
@saharnikroo

کانال تلگرام|مشاوره و رواندرمانی|اینستاگرام