بهطور خلاصه، در قانون ایران تبعید یا اقامت اجباری در چند حالت پیشبینی شده است:
ایذه، مسجدسلیمان، باغملک، رامهرمز، استهبان، اقلید، فیروزآباد، نیریز، برازجان، خورموج، ازنا، سلسله، دلفان، تکاب، خدابنده (گرماب)، قیدار، درهشهر، شیروان و چرداول، دهدشت، یاسوج، دوگنبدان، آشتیان، سربند، اردل، لردگان، کلیبر، گرمی، هریس، مراغه، طبس، کاشمر، گناباد، قائن، ابرکوه، بافق، مهریز، نیکشهر، میناب، لامرد، دامغان، تویسرکان، فردوس، شهر بابک، بافت، بیجار، دیواندره، سنقر و کلیایی و سمیرم.
محاربه: یعنی در شرایطی خاص، فرد با سلاح بهگونهای اقدام کند که باعث ایجاد ترس و ناامنی عمومی شود؛ یکی از مجازاتهای ممکن آن «نفی بلد» است
قوادی: یعنی واسطهشدن برای برقراری رابطه جنسی نامشروع بین افراد؛ در مرتبه دوم برای مرد، امکان تبعید تا یک سال وجود دارد
زنا در شرایط خاص: در یک وضعیت مشخص قانونی، برای مردی که همسر دائم دارد و قبل از دخول مرتکب زنا شود، یک سال قمری تبعید پیشبینی شده است
اقامت اجباری: در برخی پروندههای کیفری، دادگاه میتواند فرد محکوم را علاوه بر مجازات اصلی، برای مدتی به زندگی در محل مشخصی ملزم کند🆔 @innernote1