ایبنا (خبرگزاری کتاب ایران)

🔰مدیر انتشارات آبان در گفت‌وگو با ایبنا تاکید کرد؛
«نه» ناشر به هوش مصنوعی نشانه اصالت است
ناشران چگونه هزینه کتاب را مدیریت می‌کنند؟

🔸️مدیر انتشارات آبان، با رد استفاده از هوش مصنوعی در طراحی کتاب معتقد است؛ فشارهای اقتصادی نباید کیفیت را قربانی کند، چون ماشین هرگز جایگزینِ تفکر و خلاقیتِ بصری طراحان نخواهد شد.

🔸️ناشران حرفه‌ای تلاش دارند، با ایجاد یک ساختار یا یونیفرم ثابت برای مجموعه‌های مختلف خود اعم از ادبیات داستانی ایرانی و خارجی، هنر، مباحث آموزشی و نظریه، هویتی مشخص به آثارشان ببخشند. تفاوت اصلی یک ناشر حرفه‌ای با دیگران در کیفیت ساختاری، کیفیت ترجمه، تألیف و صفحه‌آرایی است.

🔸اینکه وقتی ناشری از سیستم یونیفرم بهره می‌برد، هوش مصنوعی عملاً کارایی خود را از دست می‌دهد، گفت: در این سیستم، استایل حروف، کادرها و ترکیب‌بندی کلی از پیش از سوی هنرمند طراحی شده و برای کتاب‌های بعدی فقط رنگ یا جزئیات تغییر می‌کند. هوش مصنوعی حتی قادر به ساختن یک یونیفرم اولیه هم نیست و حتی اگر این امکان فراهم شود هرگز این کار انجام نخواهیم داد.

ibna.ir/x6GV2

@ibna_official

🔰چهره‌هایی که اصفهان را نوشتند-۱۴
سیروس شفقی؛ جغرافی‌دانی که اصفهان را به روایت علمی تبدیل کرد

🔸محمد عیدی نجف‌آبادی، پژوهشگر و اصفهان‌پژوه گفت: سیروس شفقی از پیشگامان مطالعه روشمند شهر اصفهان بود که با آثاری چون جغرافیای اصفهان و بازار بزرگ اصفهان، شناخت این شهر را از توصیف صرف فراتر برد و با مستندسازی، نگاه میان‌رشته‌ای و حضور در عرصه مدنی، روایت اصفهان را به موضوعی برای پژوهش و بازخوانی تبدیل کرد.

🔸پرداختن به شخصیتی مانند سیروس شفقی، ابتدا باید سوانح را بررسی کنیم؛ یعنی اتفاقاتی که در محیط رخ داده و بر آن شخص تأثیر گذاشته است و اثری که فرد از محیط گرفته است. دوم، احوال است که به جنبه‌های شخصی شخصیت دلالت دارد. در واقع، یک محقق یا یک شخصیت، حاصل کنش متقابل احوال و سوانح است.

🔸بنابراین اگر بخواهیم تحلیلی از یک شخصیت ارائه کنیم، باید احوال و سوانح و در کنار آنها آثاری را که از تعامل این دو شکل گرفته است، مورد بررسی قرار دهیم.

🔸شفقی در اصفهان برای نخستین‌بار گروه جغرافیا را تأسیس کرد و بسیار کوشا بود. اعتقاد من این است که او یک پرگار آهنین بود؛ با آن رویکرد جغرافیایl کاربردی که از دانشگاه کلن گرفته بود و با توجه به بن‌مایه‌های فرهنگی و سنت عاشقی، بسیاری از مشکلات را از سر راه خود برداشت.

🔸تقریباً در بسیاری از دانشگاه‌های ایران استادانی بودند که در محضر درس او نشسته بودند و از او علم آموخته بودند.

🔸سیروس شفقی از آن جنس محققانی بود که دل و عقل، هر دو، در شناخت پدیده مورد علاقه‌اش با هم کار می‌کردند. فقط یک موضوع علمی صرف را بررسی نمی‌کرد. یادمان نرود که جای احساس هم در عقل است و ما همیشه این وجه از مقولات را مورد توجه قرار نمی‌دهیم. اینکه انسان با موضوع رابطه عاطفی برقرار کند، اهمیت دارد.

🔸سیروس شفقی بیش از هشتاد سال عمر کرد و در مدت طولانی که در اصفهان بود، اصفهان را زیست. خیلی از اصفهانی‌ها ممکن است اصفهان را زیسته باشند یا نباشند، اما او اصفهان را زیست. تا آخرین لحظه در دانشگاه، میان دانشگاهیان، تشکل‌های مدنی و علاقه‌مندان به اصفهان بود و آنها را تحریک و تشویق می‌کرد که بیشتر و بیشتر بشناسند.

🔸بزرگی سیروس شفقی و کسانی مانند او در این است که در زمانی که بسیاری قلم برنمی‌داشتند تا کاری انجام دهند، اینها روایتگر اصفهان شدند. ما از زاویه دید آنها می‌توانیم روایت‌ها را بخوانیم، سطح شهر را بفهمیم، فرم آن را بفهمیم، حجمش را بفهمیم و مقایسه کنیم.

ibna.ir/x6K8v

@ibna_official

🔰وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اختتامیه جایزه فیروزه تاکید کرد؛
«جایزه فیروزه» در مسیر تبدیل شدن به نشانی از صنایع فرهنگی ایران

🔸وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، با تأکید بر ضرورت بازخوانی و توسعه جایزه فیروزه در دهه دوم فعالیت خود گفت: این جایزه باید از یک رویداد مقطعی به یک پلتفرم و شبکه پیوسته تولیدکنندگان و بازار تبدیل شود.

🔸هدف این بود که حافظه تاریخی هویت ایرانی به هنر وصل شود؛ هم در فرهنگ ملی و هم در خرده‌فرهنگ‌ها و حوزه‌های مختلفی مانند آداب و رسوم، پوشش، قصه، ضرب‌المثل و تاریخ ایران، تا بتوانیم از طریق هنر کاربردی، تاریخ ایران را به نسل‌های حاضر، آینده و همچنین جهانیان معرفی کنیم.

🔸️جایزه فیروزه، همچنین فرصت یک رصد ملی، استانی، منطقه‌ای و شهرستانی را فراهم کرده است. بعد از ۱۰ سال، در حوزه‌هایی که جایزه در آن‌ها فعالیت کرده، اکنون می‌توانیم تصویری داشته باشیم که استان‌ها و شهرستان‌های مختلف در چه نقطه‌ای قرار دارند.

🔸️این جایزه نیازمند بازخوانی و بازنگری است و اکنون می‌توان به اتکای این ۱۰ سال، به توسعه و تقویت آن فکر کرد.

ibna.ir/x6K83

@ibna_official

🔰سیدآبادی در خانه هنر نیماژ:
حافظه جمعی می‌تواند فصل مشترک همه ایرانیان باشد

🔸علی اصغر سیدآبادی گفت: حافظه جمعی ایران فعال است و هیچ‌کس نمی‌تواند مانع از کارکرد آن شود. هرچند در اوایل انقلاب، تلاش‌هایی صورت گرفت تا فردوسی حذف یا کمرنگ شود، تخت‌جمشید با بلدوزر تخریب گردد، برگزاری چهارشنبه‌سوری و جشن نوروز متوقف شود و خلیج‌فارس به "خلیج اسلامی" تغییر نام یابد، اما مردم مانع این اقدامات شدند. همان مردمی که علیه شاه تظاهرات کردند و جمهوری اسلامی را به قدرت رساندند، در برابر این تلاش‌ها مقاومت کردند و سنت‌هایی چون نوروز و سیزده‌بدر را پاس داشتند.

🔸وقتی از سرزمین حرف می‌زنیم، ترجیح می‌دهم از مفهوم «آب و خاک» استفاده کنم. آب و خاک، اولاً همزیست‌های ما را در خود دارند؛ یعنی آب و خاک را می‌توان موجود زنده در نظر گرفت. ثانیاً آب و خاک، محمل یا فضای شکل‌گیری فرهنگ هستند. یعنی شما وقتی ایران را می‌بینید، در ایران تولیدات فرهنگی بسیاری وجود داشته است. این تولیدات در این جغرافیا اتفاق افتاده‌اند؛ البته ثابت شده که بخشی از آن‌ها در جای دیگری نیز وجود داشته‌اند. این جغرافیا هم کوچک و بزرگ شده و ما یک جغرافیای فرهنگی ایران داریم که بسیار بزرگ‌تر است. به زبان فنی زمین‌شناسی یا جغرافیا، مثلاً فلات ایران را داریم که بسیار بزرگ است. الان مطالعات جدید باستان‌شناسان را داریم؛ نمونه آن کارهای حامد وحدتی‌نسب که از ژنتیک در باستان‌شناسی استفاده می‌کند در یافته‌هایش نشان داده که ۵۰ هزار سال زیست مستمر در این سرزمین وجود داشته است. این خیلی فرق می‌کند با کشوری که دیروز تشکیل شده است.

🔸وقتی می‌خواهیم در حال حاضر درباره ایران صحبت کنیم، دوستانی که می‌گویند ایران عمر دویست‌ساله دارد، در واقع به این نکات توجه ندارند. بله، اگر ما ملت را به شکل امروزی و اروپایی تعریف کنیم، ما هم مانند آن‌ها می‌توانیم بگوییم ملت مدرن تشکیل داده‌ایم. اما اگر مفهوم ایران را در نظر بگیریم و مرز اسمی آن را از دوره ساسانی در نظر داشته باشیم، در این صورت ما جغرافیای سیاسی داریم؛ یعنی معلوم است که دولتی وجود داشته و جغرافیایی مشخص با اسامی معین وجود داشته است. نکته جالب این است که تا پیش از اسلام، تقریباً می‌توانیم بگوییم اوستا مجموعه داستان‌های مردم فلات ایران از سوی کسانی که به ایران مهاجرت یا حمله کردند، گرداروی کرده است.

ibna.ir/x6K7x

@ibna_official

🔰نگاهی به کتاب «ارسطو در جامه‌ی عربی» نوشته‌ی عمار العساف؛
وقتی ارسطو در بغداد به زبان عربی سخن گفت

🔸روزنامه‌ی «الشرق الأوسط» در گزارشی درباره‌ی کتاب «ارسطو در جامه‌ی عربی: تأثیر ارسطو در نثر عباسی» نوشته‌ی عمار العساف، به بررسی مسیر ورود اندیشه‌های فیلسوف یونانی به فرهنگ عربی پرداخته است؛ کتابی که نشان می‌دهد چگونه ترجمه‌های عصر عباسی، ارسطو را از چهره‌ای اسطوره‌ای به یکی از منابع مهم منطق، جدل و تفکر عقلانی در میان نویسندگان و اندیشمندان این دوره تبدیل کرد.

🔸عمار العساف در کتاب خود نشان می‌دهد که جاحظ در اثر مهمش «البیان و التبیین»، که در آن بر ویژگی‌های بلاغت عربی و برتری آن تأکید می‌کند، شناخت کافی از اندیشه‌های ارسطو داشت؛ تا جایی که به نقد شخص او پرداخت و گفت: «یونانیان فلسفه، صنعت و منطق دارند؛ اما صاحب علم منطق خود، زبانی ناتوان داشت و به فصاحت شناخته نمی‌شد، با وجود آن‌که در تشخیص سخن، تقسیم‌بندی آن، معناها و ویژگی‌هایش دانش داشت.»

🔸از نگاه جاحظ، ارسطو مانند افلاطون به زیبایی هنری نوشته‌هایش توجه نداشت، بلکه پیش از هر چیز یک دانشمند بود. او مستقیماً به موضوع مورد نظر می‌پرداخت و بیش از آن‌که به شیوه‌ی بیان و پرداخت زبانی اهمیت دهد، به اندیشه‌ای که منتقل می‌کرد توجه داشت. به همین دلیل، آثار ارسطو مانند نوشته‌های افلاطون الگوی بلاغی و هنری به شمار نمی‌آمدند، اما نمونه‌ای ماندگار از پژوهش عقلی بودند.

ibna.ir/x6K4h

@ibna_official

🔰گزارش تصویری
دیدار با علی‌اصغر سیدآبادی در خانه هنر نیماژ

🔸نشست «میهن‌دوستی گزینشی» با سخنرانی علی‌اصغر سیدآبادی از سلسله دیدارهای نویسندگان و خوانندگان به همت مجله سیاست‌نامه با همکاری سرای علوم انسانی دوشنبه (۲۳ شهریور ۱۴۰۵) در خانه هنر نیماژ برگزار شد

📸عکاس: معصومه احمدی

ibna.ir/x6K7r

@ibna_official

🔰نگاهی به کنسرت‌نمایش «ساعت فراموشی»؛
وقتی فراموشی می‌تواند شکل دیگری از رهایی باشد

🔸«ساعت فراموشی» با ایده‌ای وارد صحنه می‌شود که ظرفیت یک نمایش جدی درباره حافظه، فقدان و هویت را دارد، اما در عمل از این ظرفیت فاصله می‌گیرد. نمایش به جای آن‌که مفهوم فراموشی و نسبت آن با رنج و سوگ را به یک درام منسجم تبدیل کند، بخش قابل توجهی از زمان خود را صرف اجرای ترانه‌ می‌کند؛ در نتیجه، آن‌چه می‌توانست هسته فکری اثر باشد، به حاشیه می‌رود و «کنسرت‌نمایش» بودن اثر بر وجه نمایشی و اندیشه‌ورزانه آن غلبه می‌کند

🔸️«ساعت فراموشی» زمانی به این ایده نزدیک می‌شود که شخصیت اصلی با یادآوری مرگ پدر و دوستش، دوباره با رنجی مواجه می‌شود که در دوران فراموشی از آن بی‌خبر بوده است. در این‌جا فراموشی می‌تواند نوعی فاصله گرفتن موقت از رنج باشد. ما معمولاً حافظه را بخشی از هویت خود می‌دانیم، مجموعه‌ای از خاطرات که گذشته را به اکنون پیوند می‌دهد. اما اگر بخش مهمی از این گذشته را فقدان، شکست و درد تشکیل داده باشد، فراموشی می‌تواند چهره‌ای متفاوت پیدا کند. شاید گاهی فراموش کردن، نه از دست دادن، بلکه راهی برای ادامه دادن باشد.

🔸️«ساعت فراموشی» ایده‌ای دارد که می‌توانست بسیار بیشتر از این بسط پیدا کند. شاید مهم‌ترین پرسشی که نمایش پیش روی مخاطب می‌گذارد این باشد که آیا همیشه باید برای به یاد آوردن تلاش کرد؟ گاهی انسان برای ادامه دادن، نیاز دارد بعضی چیزها را فراموش کند؛ اما اگر تمام خاطرات دردناک حذف شوند، چیزی از گذشته و هویت او باقی می‌ماند؟

ibna.ir/x6K7D

@ibna_official

🔰یادداشتی به بهانه سالروز درگذشت استاد زرین‌کوب؛
جهان ذهنی و تبارشناسی فکری عبدالحسین زرین‌کوب

🔸تبارشناسی فکری عبدالحسین زرین‌کوب را باید در دو بستر هم‌زمان کاوید: «سنت متصل حوزوی و جامعیت علوم اسلامی» و «سنت آکادمیک دانشگاه تهران با نگاه به روش‌شناسی غرب».

🔸مسئله اصلی در تحلیل جهان فکری زرین‌کوب این است که او چگونه می‌اندیشید؟ چه میزان از ساختار ذهنی خود را مدیون استادان بزرگی چون بدیع‌الزمان فروزانفر، احمد بهمنیار و ملک‌الشعرا بهار بود؟ تبارشناسی فکری او چگونه پدیده‌ای را رقم زد که در آن «دلدادگی به سنت» با «رفتار علمی کاملاً مدرن» در هم آمیخت؟ نقش او در دگرگونی نهاد ادبی دانشگاهی پس از نسل نخست استوانه‌های دانشگاه تهران چه بود و چه عنوانی شایسته قامت علمی اوست؟ در نهایت، فهم دنیای علم امروز از او چیست و میراث معنوی جناب ایشان در دو حوزه مطالعات تاریخی و ادبی چه موقعیتی دارد؟

🔸پرسش بنیادی دیگری که در جهان ذهنی زرین‌کوب مطرح است، چگونگی جمع میان «دلدادگی به سنت» و «رفتار علمی مدرن» است. زرین‌کوب چگونه توانست بدون گسست از ریشه‌های بومی و اسلامی، موازین علوم انسانی جدید را در تحقیقاتش پیاده کند؟

🔸فهمی که از زرین‌کوب می‌توان عمومیت داد، انسان‌مداری، خردورزی، استغنای روح و پاسداشت زبان معیار فارسی در گستره ایران فرهنگی است. او اثبات کرد که فرهنگ ایران، فرهنگ چندصدایی، متسامح و صلح‌طلب است. زرین‌کوب در آخرین سخنرانی‌هایش فرمود که اگر افتخاری دارد، نه برای کتاب‌هایش، بلکه برای «عشق سوزانی» است که به فرهنگ، دانش و هنر انسانی ایران داشته است.

ibna.ir/x6K7J

@ibna_official

🔰یک پژوهشگر در رونمایی «پرواز دسته‌جمعی پرنده‌ها»:
 روزگاری که همه از خراب کردن می‌گویند، باید ساخت

🔸️از کتاب «پرواز دسته‌جمعی پرنده‌ها» در فرهنگسرای گلستان رونمایی شد.

🔸 «فرض کنیم این کشور ویرانه است؛ آیا باید بگذاریم ویرانه‌تر شود یا باید بسازیمش؟ کسی از بیرون نمی‌آید خانه ما را بسازد. ما باید بسازیم. شهدا هم آمدند تا جلوی ویرانی را بگیرند. من همیشه دوست دارم درباره آدم‌هایی حرف بزنم که جلوی ویرانی را می‌گیرند و می‌سازند.»

🔸«یک جریان تحریف است که می‌گوید ما هیچ توانی نداریم و کشوری جهان‌سومی در حد سومالی هستیم. جریان دیگر توجیه است که می‌گوید همه چیز خوب است و هیچ مشکلی نداریم. کار بزرگ امثال آقای دانشگر این است که نشان می‌دهند امکان حرکت و پیشرفت وجود دارد.»


ibna.ir/x6K7G

@ibna_official

🔰ابراهیم حیدری اعلام کرد؛
خرید ۲۰ هزار جلد کتاب در نخستین نمایشگاه استانی ۱۴۰۵ به میزبانی کردستان

🔸مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران با اشاره به آمارهای به‌دست آمده از برگزاری دهمین نمایشگاه کتاب استان کردستان گفت: مردم فرهنگ‌دوست کردستان در این نمایشگاه حدود ۲۰هزار جلد کتاب خریداری کردند

🔸نمایشگاه‌های استانی کتاب از مهم‌ترین بسترهای دسترسی مردم به تازه‌های نشر و منابع علمی هستند و برگزاری آنها در استان‌های مرزی و کمتر برخوردار، در مسیر تحقق عدالت فرهنگی قرار دارد. سیاست معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و خانه کتاب و ادبیات ایران در سال جاری، توسعه این نمایشگاه‌ها و توجه بیشتر به ظرفیت‌های فرهنگی هر استان است.

🔸توجه به ادبیات بومی استان نیز در قالب «روز ادبیات استان» دنبال شد. این برنامه با مشارکت خانه کتاب و ادبیات ایران و اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان برگزار شد و نشست‌های شعر، معرفی چهره‌های ادبی و تجلیل از بزرگان ادبیات استان را دربر گرفت. «روز ادبیات استان» در برنامه نمایشگاه‌های استانی کتاب در سال ۱۴۰۵ نیز دنبال خواهد شد.

ibna.ir/x6K7B

@ibna_official

🔰درباره کتاب «بازگشت به اسپینوزا» اثر وارن مونتاگ؛
متفکر اکنون

🔸این اثر تلاشی است برای بازگرداندن اسپینوزا به اکنون؛ نه به‌عنوان فیلسوفی متعلق به قرن هفدهم، بلکه به‌مثابه متفکری که هنوز می‌تواند درباره نسبت بدن و ذهن، فرد و جمع، قدرت و بندگی و در نهایت امکان مقاومت به ما بیاموزد

🔸️پرسش اصلی کتاب این است: چرا اسپینوزا، فیلسوفی که قرن‌ها در حاشیه تاریخ فلسفه قرار داشت، در نیم‌سده اخیر بار دیگر به کانون توجه اندیشمندان بازگشته است؟ کتاب اینگونه پاسخ می‌دهد که این اقبال دوباره را باید در بحران تفکری جست‌وجو کرد که از «جوامع انضباطی» به «جوامع کنترلی» گذر کرده و جهان امروز را با آنچه «حکومت ترور ترمیدوری» می‌نامد، روبه‌رو ساخته است. در چنین شرایطی، ترس هابزی هم‌زمان از سوی لویاتان، یعنی دولت، و بهیموت، یعنی ترور ضددولتی، تولید می‌شود و انسان مدرن میان این دو قطب گرفتار می‌ماند.

🔸نقطه اوج کتاب، صورت‌بندی اصل ماتریالیسم اسپینوزایی در قالب سه تز است؛ سه تز که ستون فکری کل اثر را شکل می‌دهند. نخست، هیچ آزادسازی ذهنی بدون آزادسازی بدن ممکن نیست. دوم، هیچ آزادسازی فردی بدون آزادسازی جمعی رخ نمی‌دهد. و سوم، حتی صورت نوشته‌شده قضایا نیز خود واجد وجودی جسمانی است.

🔸این سه تز، مرز اسپینوزا با سنت‌های ایده‌آلیستی و فردگرایانه را ترسیم می‌کنند و نشان می‌دهند چرا «بدن» و «توده» در عنوان کتاب، مفاهیمی فرعی و حاشیه‌ای نیستند، بلکه در مرکز پروژه فکری مونتاگ قرار دارند.


ibna.ir/x6K6N

@ibna_official

🔰نگاهی به کتاب «معنا میان اصول فقه و زبان‌شناسی مدرن»؛
«معنا» در میانه‌ی میراث اصولی و زبان‌شناسی مدرن

🔸این مطلب ترجمه‌ی مقاله‌ای از اسلام‌آنلاین درباره‌ی کتاب محمد بن عبدالله الساعی است؛ مقاله‌ای که نسبت میان اصول فقه، نظریه‌های جدید زبان و مسئله‌ی فهم و تأویل متن را بررسی می‌کند

🔸️این کتاب درآمدی علمی و تطبیقی میان نظریه‌ی سنتی اصول فقه در فهم متون و نظریه‌های جدید زبان‌شناسی در مطالعه‌ی معنا و تأویل ارائه می‌کند. نویسنده بر جایگاه محوری پژوهش‌های زبانی در علم اصول فقه و مجموعه‌ی قواعدی که این دانش در حوزه‌ی دلالت، بیان و تأویل شکل داده است، تأکید می‌کند و سپس مقایسه‌هایی دقیق میان این میراث و مکاتب زبان‌شناسی مدرن و فلسفه‌ی تأویل در غرب انجام می‌دهد.

🔸کتاب موضوعات محوری‌ای مانند رابطه‌ی لفظ و معنا، منطوق و مفهوم، حقیقت و مجاز، ظاهر و تأویل، قرائن و بافت، و همچنین نقش گوینده و مخاطب در شکل‌گیری دلالت را بررسی می‌کند. نویسنده در ادامه، مهم‌ترین نظریه‌های فیلسوفان معاصر زبان، از جمله شلایرماخر، دیلتای، پل ریکور و ژاک دریدا را نیز مورد نقد و تحلیل قرار می‌دهد.

🔸ارزش علمی کتاب «معنا میان اصول فقه و زبان‌شناسی مدرن» در آن است که می‌تواند به‌عنوان سندی معرفتی جایگاهی مهم در مجموعه‌ی آثار اندیشه‌ی معاصر عربی و اسلامی داشته باشد. این اثر به مقایسه‌ای سطحی محدود نمی‌شود، بلکه در «زمین‌شناسی معنا» ژرف می‌شود تا پیوندهای عمیق میان دو نظام معرفتی را که از نظر زمینه‌ی زمانی و مکانی با یکدیگر تفاوت دارند، استخراج کند؛ دو نظامی که در عین این تفاوت‌ها، «دغدغه‌ی فهم» آن‌ها را به هم پیوند می‌دهد.

🔸قدرت این کتاب در جسارت روشی آن نهفته است. در مطالعات تطبیقی معمولاً پژوهشگر در چارچوب ترتیب «مدرسه‌ای» و مرسوم کتاب‌های اصول فقه باقی می‌ماند؛ یعنی مباحثی مانند امر، نهی، عام، خاص و... به همان ترتیب سنتی بررسی می‌شوند و در این میان، زبان‌شناسی مدرن صرفاً به «حاشیه‌هایی» تبدیل می‌شود که اینجا و آنجا به بحث افزوده می‌شوند.

ibna.ir/x6K7t

@ibna_official

🔰گریزی به کتاب «زن و چالش‌های جامعه»؛
«زن» را این‌بار از نگاه این «مرد» ببینید 

🔸او قرار نیست زن را از یک زندان بیرون بیاورد و تحویل زندان دیگری بدهد. قرار نیست فقط بگوید جامعه با زن چه کرده و بعد، خودش نسخه‌ای تازه و صرفا دینی برای اینکه زن چگونه باشد بپیچد

🔸امام موسی صدر، زن را نه شیئی برای خودانگاره‌های بشری می‌داند و نه حتی می‌خواهد با استناد به آن بخش‌هایی از دین اسلام که به مرور توسط مردها و به نفع خواسته‌هایشان تحریف شده، از زن، موجودی ضمیمه برای مرد بسازد؛ اتفاقا او، مثل عادت همیشگی‌اش، باوقار و البته با سوال، به میان زنان می‌آید تا هم حقوق واقعی‌شان را با آن‌ها مرور کند و هم اینکه خودشان را با وجود فعلی‌شان به چالش بکشد. اما چگونه

🔸صدای امام موسی صدر درباره‌ زن هنوز هم شنیدنی‌ست؛ چون زن را از «عروسک بودن» نجات می‌دهد، اما به آزاد بودنِ صرف هم رضایت نمی‌دهد. آزادی برای او، رها شدن از قفس نیست؛ پیدا کردن آن انسانی‌ست که قرار بوده درون این قفس‌ها فراموش نشود. زنی که ارزشش با جوانی تمام نمی‌شود، با مادر شدن آغاز و پایان نمی‌گیرد و با نگاه هیچ مردی تعریف نمی‌شود. و شاید عجیب نباشد که مردی با این نگاه، پیش از آنکه درباره‌ی «زن» حرف بزند، از «انسان» شروع کرده باشد؛ همان انسانی که روزی درباره‌اش گفت: «ما برای انسان گِرد آمده‌ایم.»

ibna.ir/x6K7C

@ibna_official

🔰راهکارهای نوین مدیریت درد آرتروز در یک کتاب

🔸آرتروز، بیماری شایع التهابی مفاصل که با سفتی و درد همراه است. کتاب «آرتروز به زبان ساده» به زبانی ساده به معرفی این بیماری، روش‌های نوین کنترل درد و پیشگیری از آن می‌پردازد

🔸هدف اصلی کتاب «آرتروز به زبان ساده» ارائه به‌روزترین اطلاعات علمی درباره این بیماری در قالبی ساده است. از معرفی داروهای استاندارد و انواع جراحی‌های موجود گرفته تا آزمایش‌های تشخیصی که به شناسایی دقیق نوع آرتروز کمک می‌کنند، همه و همه به تفصیل شرح داده شده‌اند. شناخت نوع آرتروز گامی حیاتی در جهت انتخاب مؤثرترین روش‌های درمانی است.

🔸یکی از بخش‌های ارزشمند کتاب به موضوع پیشگیری از آرتروز اختصاص دارد که در آن به پرسش‌های مهمی پاسخ داده می‌شود؛ از جمله اینکه چرا زنان بیشتر از مردان به آرتروز مبتلا می‌شوند و آرتروز جوانی چیست و چه عواملی در بروز آن نقش دارند. این کتاب با تأکید بر این اصل که اطلاعات و شناخت شما قدرت شماست، خوانندگان را تشویق می‌کند تا با مطالعه و پیگیری مداوم نقش فعالی در مدیریت بیماری خود ایفا کنند. «آرتروز به زبان ساده» نقطه شروعی عالی برای این مسیر است، اما تعهد و پشتکار روزانه شما عامل تعیین‌کننده در دستیابی به سلامتی، قدرت و زندگی فعال عاری از درد خواهد بود

ibna.ir/x6JZp

@ibna_official

🔰یادداشت عبدالکریم جربزه‌دار به بهانه سالروز درگذشت زرین‌کوب؛
بزرگمردی از عصر دایناسورها

🔸عبدالکریم جربزه‌دار، پژوهشگر و مدیر انتشارات اساطیر، در سالگرد درگذشت عبدالحسین زرین‌کوب، در یادداشتی او را از تبار «غول‌آسای ادب» و از بزرگمردان ماندگار «عصر دایناسورها» دانسته و از جایگاه او در فرهنگ و ادب ایران نوشته است

🔸زرین‌کوب از همان روزگاری که قدم در مکتب و مدرسه نهاد، هم‌زمان «متعلم» بود و «معلم»؛ و این ویژگی متعلم بودن و اشتیاق بی‌حد برای آموختن را تا آخرین لحظه‌ای که نفس می‌کشید، لحظه‌ای از دست نداد. تمام اندیشه، فکر و ذکر او این بود که بخواند تا چیزی بیاموزد و در آن پهنه شگفت‌انگیز اطلاعاتش، چیزی به دیگران بیاموزاند.

🔸دیدگاه علمی زرین‌کوب همواره در حال پویایی و تکامل بود. در نیمه دوم حیات علمی‌اش، نگاهی بس منتقدانه به موج تصحیح و چاپ دیوان‌های متروک پیدا کرده بود. روزی به من فرمود: «من هیچ اعتقادی به این ندارم که برویم در کتابخانه‌ها بگردیم و نسخه منحصربه‌فرد یا نایاب دیوانی را پیدا کنیم و به زیر چاپ ببریم. در تذکره‌ها نام ۱۰ هزار یا ۲۰ هزار شاعر آمده است، اما اکثر آنان فقط در حد همان یک سطرِ تذکره ارزش دارند.»

🔸یکی از زوایای پنهان و کمترگفته‌شده از زندگی زرین‌کوب، شاعر بودن و سرایش شعر طنز در دوران جوانی است. او در ابتدای راه، اشعاری بسیار استوار و نغز می‌سرود و از جمله، همکاری‌های قلمی و ذوقی مستمری با مجله فکاهی «توفیق» داشت و اشعار طنزآمیز ایشان با نام مستعار در آن نشریه مرتب انتشار ‌می یافت و چه خوب بود زمانی که مجله توفیق به قول خودش «تو- قیف» شد می‌آمد و آن اسامی مستعار را که شامل بزرگان و نام‌آوران شناخته شده‌ای می‌شد منتشر می‌کرد که متاسفانه نشد.

🔸یکی از زوایای پنهان و کمترگفته‌شده از زندگی زرین‌کوب، شاعر بودن و سرایش شعر طنز در دوران جوانی است. او در ابتدای راه، اشعاری بسیار استوار و نغز می‌سرود و از جمله، همکاری‌های قلمی و ذوقی مستمری با مجله فکاهی «توفیق» داشت و اشعار طنزآمیز ایشان با نام مستعار در آن نشریه مرتب انتشار ‌می یافت و چه خوب بود زمانی که مجله توفیق به قول خودش «تو- قیف» شد می‌آمد و آن اسامی مستعار را که شامل بزرگان و نام‌آوران شناخته شده‌ای می‌شد منتشر می‌کرد که متاسفانه نشد.

ibna.ir/x6K6y

@ibna_official

🔰«ایبنا» ریتم و قدرت داستانگویی دو سریال اقتباسی را بررسی می‌کند؛
«بامداد خمار»، «موزه معصومیت» و دو روایت از هنر اقتباس

🔸سریال «بامداد خمار» در صحنه‌های زیادی نگران حذف کردن است و دلش نمی‌آید سرعت داستان را بالا ببرد در حالی که اقتباس موفق، از شجاعت حذف کردن شروع می‌شود. احتمالا سازندگان «بامداد خمار» جمله معروف «قتباس خوب، کتاب را لاغر می‌کند» را نشنیده‌اند و برای همین سعی در پروار کردن قصه به شکلی اشتباه دارند

🔸اگر بخواهیم با منطق تعداد صفحات جلو برویم، رمان پاموک حتی از «بامداد خمار» هم ماده اولیه بیشتری برای کش دادن یک سریال دارد. رمان، داستان عشق وسواس‌گونه کمال و فسون را در سال‌های طولانی دنبال می‌کند و در این بین به مسائل مختلفی مثل خانواده، اجتماع، جامعه استانبول، اشیا و چیزهای دیگر می‌پردازد. کتاب پاموک به معنای واقعی کلمه، پر از جزئیات است. حتی برخی منتقدان ادبی از طولانی بودن و تکرارهای آن نوشته‌اند. اما سازندگان سریال برای اقتباس از کتاب یک تصمیم مهم گرفته‌اند و به درستی گفته‌اند قرار نیست همه آن جزئیات را با همان حجم به صفحه نمایش منتقل کنیم.

🔸موزه معصومیت» درس‌های مهمی برای کارگردانان ایرانی دارد. سریال نه از عظمت رمان پاموک می‌ترسد و نه اسیر آن می‌شود. کتاب را برمی‌دارد، استخوان‌بندی آن را بیرون می‌کشد و تلاشی برای ساختن موقعیت‌ها و لحظات مصنوعی ندارد.

🔸️اما نقطه مقابل آن را در «بامداد خمار» می‌بینیم که سریال در فصل دوم نیز همچنان درگیر عشق رحیم و محبوبه است و این پرسش را ایجاد می‌کند که این بازی عاشقانه قرار است تا کجا ادامه پیدا کند. این همان جایی است که کش دادن از روایت کردن جدا می‌شود و باعث می‌شود تا مخاطب دیگر سریال را دنبال نکند.

ibna.ir/x6K7w

@ibna_official