🔰در آیین بزرگداشت صورت گرفت؛
واکاوی جایگاه شاهنامه در غزل‌های حسین منزوی

🔸در نشست بزرگداشت حسین منزوی، جایگاه شاهنامه در غزل‌های منزوی مورد بررسی قرار گرفت و تاکید شد که این شاعر زنجانی، با نگاهی نو به اساطیر، مفاهیم عمیق‌تری را در غزل‌های خود جاری ساخته است

🔸️تأثیرپذیری منزوی از شاهنامه تنها محدود به اشارات گذرا نیست؛ او در جای‌جای اشعار خود از داستان‌های اساطیری نظیر رستم و سهراب، رستم و اسفندیار، سیاوش و همچنین داستان‌های عاشقانه شیرین و خسرو، به صورت‌های مختلف؛ از تلمیح‌های هوشمندانه تا روایت‌های کوتاه بهره گرفته است.

🔸️ منزوی با بهره‌مندی از میراث زبانی شاهنامه، توانسته است زبان غزل خود را غنا بخشد،  استفاده از واژگان و ترکیب‌های ناب که خاستگاه اصلی آن‌ها در شاهنامه است، نشان از الفت عمیق منزوی با ادبیات سنتی ایران دارد. او با درآمیختن مضامین سیاسی و اجتماعی با غزل عاشقانه، فضایی حماسی خلق کرده که در آن «عشق» و «شجاعت» در هم می‌تنند؛ چنان‌که او در سوگ‌سروده‌های خود برای سالار شهیدان نیز، حماسه را بالاترین نوع ادبی می‌داند و با صراحت این برتری را به رخ می‌کشد.

🔸آنچه کمتر درباره منزوی گفته شده، ایستادگی او در برابر صاحبان قدرت، زر و زور است. او همان‌گونه که فردوسی دردمندی‌های جامعه خود را فریاد می‌زد، در بزنگاه‌های تاریخی، هنرمندی بود که همواره در سمت مردم ایستاد و صدای رسای آنان شد. منزوی شاعرِ «نه» گفتن به تحجر و جهل بود و در اشعارش، «مردمی بودن» را با «عصیانگری در برابر بی‌عدالتی» پیوند زد.

ibna.ir/x6KqZ

@ibna_official