HOAX

🌀داستان از جایی شروع میشه که یه دستگاه قدیمی خاطراتش رو از دست داده و حالا ادمینِ خودش هم نمی‌شناسه، شما باید سعی کنید خودتون رو بهش معرفی کنید و ببینید آیا میتونید ادمین جدیدش باشید؟!

نگران نباشید، دستگاه راهنماییتون می‌کنه، فقط کافیه به حرفش گوش و منظورش رو کشف کنید. اون وقت راز هاش رو با شما به اشتراک می‌ذاره..

❗️ لطفاً قبل از شروع حتما README رو بخونید و با نحوه راه اندازی و مقدماتش آشنا بشید، وسط چالش هم به کارتون میاد.

و اگر جاییش مبهم بود یا موقع نصب به مشکل خوردید حتما بهم بگید ;)

ممنون و موفق باشید! (و چیت نزنید😔)

https://github.com/witboric/hoax_CTF

سلااام دوستان
بالاخره تموم شد😭

برای دوستانی که با مفهوم CTF آشنا نیستن یه توضیحی بدم، CTF مخفف Capture The Flag هستش که در واقع به یسری چالش توی دنیای امنیت اشاره می‌کنه که شامل بررسی و کشف آسیب پذیری ها، حل معما و دنبال کردن سرنخ های مخفی برای پیدا کردن flag هاست.

ولی توی CTF ای که من ساختم دانش تخصصی همه‌ی ماجرا نیست و سعی کردم معما محور این چالش رو جلو ببرم :)

🗝️ چطور از این زندان شیشه‌ای جیم بزنیم؟

شاید بگی: «دمت گرم، وقتی همه‌چیز هوشمنده مگه میشه کلاً بیخیال فناوری شد؟»

باید بگم نه. فرار کامل یعنی بری غارنشین بشی، اما میشه «زندانی خنگ» نبود و هزینه نظارت رو برای سیستم‌ها آورد بالا.

چندتا حرکت سریع برای مقاومت:
۱— سوئیچ به ابزارهای رفیق حریم خصوصیت:
بیخیال ابزارهای انحصاری شو. برو سراغ مرورگرهایی مثل Brave یا LibreWolf، موتور جستجوی DuckDuckGo و سرویس‌های متن‌باز.

۲— رژیم داده (Minimal Data):
دسترسی‌های الکی برنامه‌ها (لوکیشن، میکروفون، کنتاکت‌ها) رو ببند. دلیلی نداره یه اپلیکیشن ادیت عکس، لوکیشن زنده تو رو داشته باشه.

۳— الگوریتم رو گیج کن
هر وقت دیدی فید اینستاگرامت یا شبکه‌های اجتماعیت داره بدجور کنترلت می‌کنه یا عصبانیت می‌کنه، عمداً برو چیزای کلاً بی‌ربط سرچ کن تا الگوریتم گیج شه و حبابش بترکه.

زندان‌های دیجیتال وقتی محکم میشن که ما بی‌تفاوت باشیم. اولین قدم برای فرار، دیدن میله‌هاست.

📌 تو برای اینکه ردپای کمتری از خودت بذاری چیکارا می‌کنی؟ برامون بنویس..

👁️ امتیازت چنده؟ وقتی الگوریتم تعیین می‌کنه آدم خوبی هستی یا نه؟

توی فیلم‌ها دیدیم که آدما بر اساس رفتارشون امتیاز می‌گیرن؛ اما این فقط یه داستان نیست..

سیستم Social Credit (اعتبار اجتماعی) دقیقاً همینه: ترکیب دوربین‌های تشخیص چهره، خریدهای اینترنتی، تراکنش‌های بانکی و چرخ زدن توی شبکه‌های اجتماعی.
چجوری کار می‌کنه؟

• قسطت دیر شد؟ منفی
• پست انتقادی گذاشتی؟ کسر امتیاز
• زیاد بازی کردی یا جنس بی‌ربط خریدی؟ رتبه‌ت میاد پایین
خب که چی؟
کسی که امتیازش پایین بیاد، یهو می‌بینه دیگه نمی‌تونه بلیط قطار سریع‌السیر بخره، وام بهش نمیدن، یا حتی مدرسه‌ای که می‌خواد بچه‌ش رو ثبت‌نام کنه قبولش نمی‌کنه!

وقتی الگوریتم تعیین کنه کی "شهروند خوبیه"، دیگه کسی جرات نمی‌کنه متفاوت فکر کنه.
اما میشه فرار کرد؟

🕸️ چطور با دستای خودمون،
میله‌های سلولمون رو ساختیم؟

توی پست قبلی گفتیم که زندان دیجیتال دیوار نداره. اما این دیوارها از چی ساخته شدن؟

۱— ردپای خاموش (Device Fingerprinting):
فکر کردی فقط با پاک کردن کوکی‌ها تمومه؟
مدل گرافیک گوشیت، ابعاد صفحه‌ت، فونت‌هایی که داری و حتی ریتم تایپ کردنِ دستت مثل اثر انگشتت منحصر‌به‌فرده. یعنی بدون اینکه لاگین کنی هم سیستم قشنگ می‌شناستت💡

۲— دیوارهای شیشه‌ای (Filter Bubble):
الگوریتم‌ها طوری طراحی شدن که فقط چیزایی که دوست داری (یا اونایی که رگ عصبت رو بالا میارن) رو نشونت بدن. اینطوری دورت یه حباب می‌کشن و ارتباطت رو با دنیای واقعی قطع می‌کنن.

۳— پارادوکس حریم خصوصی:
ما عاشق راحتی‌ایم. برنامه رایگان می‌خوایم؟ خب پس بفرمایید داده‌های شخصی! ما رسماً زندانی‌هایی هستیم که اجاره‌بهای سلولمون رو داریم با داده‌هامون می‌پردازیم.

🏢 زندانی که میله نداره،
اما راه فراری هم نیست

تصور کن وارد یه زندانی شدی که نه دیواری دورته، نه میله‌ای، نه حتی یه نگهبان مسلح که بالاسرت وایساده باشه.. اما مطمئنی هر ثانیه، هر قدمی که برمی‌داری و هر کلمه‌ای که می‌گی داره یه جایی ضبط و تحلیل میشه.

نتیجه؟ خودت مجبور میشی رفتارت رو سانسور کنی، بدون اینکه کسی مستقیماً بهت بگه بالای چشمت ابروئه!

این ایده مال قرن هجدهمه؛ بهش می‌گفتن Panopticon یا سراسربین. یه برج مرکزی وسط زندان که به همه سلول‌ها دید داشت، اما زندانی‌ها هیچ‌وقت نمی‌فهمیدن کی نگهبان داره نگاهشون می‌کنه!

امروز توی سال ۲۰۲۶، ما دیگه اون برج سنگی رو نداریم. برج مراقبت دقیقاً توی جیبمونه؛ همون گوشی هوشمندی که خودمون با عشق خریدیمش..

این داستان، زندان های دیجیتال💡🤓

🩸اپیزود نهم، مغزهای جعبه‌ای

​انتهای فصل اول همینجاست... پرونده مغزهای داخل جعبه رو باز کنید! 🎬👀

🎙​اگر بهت می‌گفتن با زدن یک کلید، باید «چندصد هزار نورون زنده انسانی» رو که تا همین چند ساعت پیش داشتن یاد می‌گرفتن بُکشی، چقدر مکث می‌کردی؟ 📟

​تکنولوژی ۲۰۲۶ فراتر از کد و سیگناله؛ ما الان کامپیوترهایی داریم که نفس می‌کشن، غذا می‌خورن و بازی می‌کنن! اما مرز بین یک تراشه بیولوژیک و یک موجود زنده کجاست؟💡

​توی اپیزود آخر فصل اول رفتیم سراغ تاریک‌ترین سناریوی ممکن برای «مغزهای جعبه‌ای»

سناریو ••• هما کمالی
صدا و تنظیم ••• پریسان پری‌رخ

🎧 همین الان می‌تونید از طریق پلتفرم‌های کست‌باکس، اسپاتیفای و تلگرام شنونده این اپیزود باشید!

​#HoaxCast #پادکست #تکنولوژی #هوش_مصنوعی #بیوتکنولوژی

حقیقت خیلی ذوق میکنم از کست‌باکس گوش میدین🤍

​اپیزود ۸:
گنج‌های گم‌شده 🪎 | Hoax Cast

​🕵️‍♂️ ​تا حالا فکر کردی اگه تکنولوژی امروز یهو غیبش بزنه، هزار سال بعد چطوری کشفمون می‌کنن؟ یا چقدر راز و داده توی تاریخ بوده که برای همیشه زیر خاک یا لای کدها مدفون شده؟

🎩 ​توی اپیزود هشتم اواکس کست رفتیم سراغ پرونده‌ی جذاب «گنج‌های گم‌شده»؛ از ثروت‌های افسانه‌ای تاریخی تا بیت‌کوین‌ها و اطلاعاتی که توی دنیای دیجیتال برای همیشه دست‌نیافتنی شدن! 🪙💎

​🎧 توی این اپیزود می‌شنوید •••

• داستان گنج‌هایی که هیچ‌وقت پیدا نشدن
• چطور داده‌های دیجیتال تبديل به گنج‌های مدرن و دست‌نیافتنی می‌شن؟
• راز کلیدهای خصوصی گم‌شده و ثروت‌های میلیاردی بلاکچین

​📍 همین الان می‌تونید این قسمت رو از طریق فایل بالا یا پلتفرم‌های کست‌باکس و اسپاتیفای گوش بدید!

​#HoaxCast #پادکست #گنج_های_گمشده #تکنولوژی

آقا هما براتون CTF زده🥳

سه تا خبر خوب دارم 👽

اول از همه ممنون ازینکه اپیزود خودتون «گنج های گمشده» رو انتخاب کردین💥
کار متن اپیزود رو تموم کردم و به زودی می‌ریم برای ضبط🏃

خبرِ خوبِ دوم اینکه چون از موضوع «زندان های دیجیتال» هم خوشتون اومده، طی چند پست باهم درموردش بیشتر می‌فهمیم و آگاه می‌شیم!💡

🎟 و اما خبر سوم،
قراره یه اپیزود ویژه، و درواقع اپیزود پایانی فصل اول Hoax Cast رو با موضوع «مغزهای جعبه‌ای» داشته باشیم!


امیدواریم ازشون لذت ببرید!🎩

اگه نمیگی لفت بدم

آقا نکنه فکرکردین قراره پسورد اون هاردها رو بهتون بگم

🌀سال ۱۹۸۴، آلمان شرقی:

در دنیای Karma: The Dark World، شرکت عظیم Leviathan Corporation فقط یک شرکت معمولی نیست؛ قدرتیه که فناوری، حافظه و ادراک انسان‌ها رو تحت تأثیر قرار داده.
ماجرا از جایی شروع میشه که شما در نقش Daniel McGovern، مأمور بخش Thought Bureau، وارد پرونده‌ای میشی که خیلی فراتر از یک مأموریت معمولیه،
اینجا دیگر مسئله فقط پیدا کردن حقیقت نیست، بلکه مسئله اینه که آیا چیزی که به‌عنوان حقیقت می‌شناسی، واقعاً متعلق به خودته؟
یکی از عجیب‌ترین فناوری‌های بازی، Mind Dive هست، فناوری‌ای که به شما اجازه می‌ده وارد خاطرات افراد بشی؛ در محیط‌هایی که از ذهن، ترس‌ها، احساسات و تجربه‌های اون ها شکل گرفتن.
اما این خاطرات همیشه قابل اعتماد نیستن.
ممکنه چیزی رو ببینی که واقعاً اتفاق افتاده، یا وارد روایتی بشی که ذهن انسان اون رو ساخته، تغییر داده یا پنهان کرده.

در چنین جهانی خاطره دیگه فقط یک یادآوری نیست و می‌تونه یک محیط قابل تجربه باشه.
و همین‌جا پای علم واقعی به داستان باز می‌شه:

ریشه ی اصلی این ایده از چیزی به نام رابط مغز و کامپیوتر (BCI) شروع میشه که باعث خلق پروژه‌ی DARPA N³ شد.
دارپا روی فناوری هایی کار می‌کنه که بتونن بدون جراحی سیگنال های مغز رو دریافت کنن و با سیستم های دیجیتال ارتباط برقرار کنن. به این صورت سیستم های دیجیتال توسط سیگنال های مغز قابل کنترل میشن.

اما اگر یه روزی این ارتباط دو طرفه و دقیق تر بشه چی؟ یعنی اون موقع کامپیوتر ها دیگه صرفا این امواج رو دریافت نمیکنن و در عوض میتونن خودشون با فرستادن سیگنال روی تجربه‌ی حسی ما هم اثر بذارن.

مفهوم بعدی مربوط به Brain Decoding هست. دانشمندا با استفاده از روش هایی مثل fMRI و EEG سعی می‌کنن از فعالیت مغز اطلاعاتی درباره تصاویر دیده شده، گفتار های درونی یا فرایند های شناختی رو استخراج کنن.‌ این به معنی ذهن خوانی نیست اما نشون میده فعالیت های مغز کاملا غیر قابل دسترسی هم نیست!

موضوع بعدی Neural Stimulation هست که میگه تحریک عصبی می‌تونه توی یسری شرایط خاص فعالیت بخش هایی از سیستم عصبی رو تغییر بده. به عنوان مثال تحریک برخی نواحی بینایی ممکن باعث بشه شما یسری نورهای مصنوعی رو ببینی.
اما سوالی که پیش میاد اینه، اگر شما بتونی اطلاعات رو از مغز بگیری و دوباره چیزی رو بهش برگردونی، آیا میتونی تجربه ای رو به انسان القا کنی که هرگز اتفاق نیفتاده؟!

و در آخر میرسیم به Memory Reconstruction. این مفهوم روی این تاکید داره که خاطرات مثل فایل های ویدیویی دارای یکسری مشخصات تعریف شده نیستن. بلکه ترکیبی از ادراک، احساسات، زمان و فعالیت های پیچیده‌ی شبکه های عصبی ان. به همین دلیل بازسازی کامل یک خاطره هنوز ممکن نیست. اما اگر روزی فناوری بتونه بخش هایی از این اطلاعات رو مدل سازی کنه، آیا میتونیم به خاطرات مثل یک فایل دسترسی داشته باشیم و اون رو توی یه ذهن دیگه کپی پیست کنیم؟..

پس تا به اینجا می‌تونیم یه مدل بسازیم: دریافت سیگنال های مغزی ⬅️ تحلیل اطلاعات ⬅️ بازسازی خاطره ⬅️ ایجاد تجربه‌ی مصنوعی

و این همون ایده ایه که شاید باعث بشه یه روز بتونیم به فناوری Mind Dive دست پیدا کنیم.

من اسم این کار رو می‌ذارم مهندسی تخیل، و به نظرم کار جالبیه با ترکیب فکت هایی که در دسترس داریم و تخیلی که حد و مرز نداره مفاهیم جدیدی واسه خودمون بسازیم. یا حتی یک دلیل تقریبا موجه برای داستان ها داشته باشیم.

اگر شما هم ایده‌ی دیگه ای درمورد داستان این بازی یا هر بازی و فیلم دیگه ای به ذهنتون میرسه حتما به اشتراک بذارید و به این فکر کنید آخرین مفهوم تخیلی که ذهنتون رو درگیر خودش کرده چی بوده و چه دلیلی میتونید واسش بسازید؟ ;)

#Neuroscience #BCI #DARPA #KarmaTheDarkWorld

من همیشه دوست دارم داستان گیم یا فیلم ها رو با دنیای واقعی خودمون ربط بدم. چون به نظر من هیچ داستان کاملا تخیلی ای وجود نداره و اول آخر همه چیز از واقعیت نشأت گرفته. چه بسا ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که صد سال پیش فقط شبیه یه رویا بود.

به هرحال، سعی کردم داستان بازی Karma: the dark world رو با عناصر واقعیش ربط بدم و ببینم این موضوع چقدر تا واقعیت فاصله داره

​🌀 قسمت هفتم: ریاضیات پشت بی‌نهایت گوجو ساتورو

📟 ​تا حالا فکر کردید تکنیک «بی‌نهایت» گوجو تو انیمه Jujutsu Kaisen چطور کار می‌کنه؟

💡آیا واقعاً هیچ حمله‌ای بهش نمی‌رسه یا این فقط یک خطای دید ریاضیه؟

•🖱.. ​تو این اپیزود رفتیم سراغ عمیق‌ترین لایه‌های ریاضی و فلسفه تا راز این تکنیک رو کالبدشکافی کنیم و بفهمیم مسابقه آشیل و لاک‌پشت چه ربطی به دیوار نامرئی گوجو داره؟

​💬 نظرتون رو درباره این اپیزود برامون کامنت کنین •••

متن 『 هما کمالی』
​اجرا 『 پیام بیژه | پریسان پری‌رخ 』

📌 هم‌اکنون در کست‌باکس، اسپاتیفای و کانال تلگرام

#math #jujutsukaisen #HoaxCast #پادکست_فارسی #پادکست_علمی