📚«کتابخوانه»ی هزارخُم | «کتابخوانه»ی هزارخُم: “_ اگر بخواهی مرا مجبور به نواختن کنی، از هم جدا می‌شویم. باید به یاد د…”

_ اگر بخواهی مرا مجبور به نواختن کنی، از هم جدا می‌شویم. باید به یاد داشته باشی من هم انسانم!
_ منظورت چیست؟
_ منظورم این است که من آزادم!
ارباب، غم‌ها دل مرا می‌شکنند و به دو نیم می‌کنند، لیکن این دل تیرخورده که از کثرت زخم سوراخ‌‌سوراخ است فوری سر به‌ هم می‌آورد و دیگر اثری از زخم در آن برجا نمی‌ماند.
تن من از سر تا پا پوشیده از جای زخم است و برای همین است که من این‌ همه مقاوم هستم.

زوربا: چرا جوون‌ها می‌میرن؟ چرا آدم باید بمیره؟ بگو دیگه!
بازیل: نمی‌دونم!
زوربا: پس فایده‌‌ی این همه کتاب‌هایی که خوندی چیه!؟ اگه این همه کتاب به این سؤال جواب نمیدن، پس درباره‌ چی حرف می‌زنن!؟
بازیل: درباره‌ی رنجِ آدم‌هایی که نمی‌تونن به این سؤال‌ها جواب بدن!
بدا به حال آنکه در خود چشمهٔ خوشبختی ندارد!
بدا به حال آنکه می‌خواهد مردم از او خوششان بیاید.
بدا به حال آنکه حس نمی‌کند زندگی این دنیا و آن دنیا هر دو یکی است...
حقیقت عظیم حقیقتی است که آن را برای خود کشف کنیم.

#زوربای_یونانی نیکوس کازانتزاکیس، محمد قاضی، ص۳۲.

https://t.me/hezar_khom