📚«کتابخوانه»ی هزارخُم | «کتابخوانه»ی هزارخُم: “«آریل» سحر. و من، پُر از سوار شدن، بر پشت اسب، به سوی خورشید. سیاهی و…”

«آریل»

سحر.
و من، پُر از سوار شدن،
بر پشت اسب، به سوی خورشید.

سیاهی
و سپس، صدای شکافتن هوا،
چسبیده‌ام به یالِ آبی،
به باد.

و حالا، زمین
در موجی از سایه و نور،
می‌لغزد زیر تنم.

و من، از خود می‌گذرم
زن دیگر نیست،
فقط جنبش، فقط تیزروئی،
فقط پرتابِ خویش در روشنایی.

صبحگاه خونین،
خورشید دهانش را می‌گشاید،
و من، از درونِ او زاده می‌شوم.

#سیلیویا‌پلات

https://t.me/hezar_khom