سیلویا پلات در ۲۷ اکتبر ۱۹۳۲ در بوستون متولد شد. پدرش، اتو پلات، استاد آلمانیتبار و مادرش اورلیا شوبر پلات بود. پس از مرگ پدر در سال ۱۹۴۰، خانواده به وِلزلی نقل مکان کردند. پلات از نوجوانی درخشان و پُرکار بود و در نشریات ملی شعر و داستان منتشر میکرد. در کالج اسمیت تحصیل کرد و در تابستان ۱۹۵۳ بهعنوان دبیر مهمان مجلهی «مدموزل» در نیویورک کار کرد؛ همان سال نخستین فروپاشی روانیاش رخ داد و تجربهی خودکشی نافرجام، بعدها پایهی رمان معروفش «ناقوس شیشهای» شد.
پس از بازیابی سلامت، با بورسیهی فولبرایت در دانشگاه کمبریج ادامهی تحصیل داد و در سال ۱۹۵۶ با شاعر انگلیسی تد هیوز ازدواج کرد. در زمان حیات، تنها دو اثر منتشر کرد: «ستونپیکر» (۱۹۶۰) و «ناقوس شیشهای» (۱۹۶۳). سالهای پایانی عمرش، همزمان با تولد دو فرزند و جدایی از هیوز، دوران اوج خلاقیتش بود؛ مجموعهی «آریل» در همین دوره سروده شد و پس از مرگش در سال ۱۹۶۵ منتشر گردید.
پلات در ۱۱ فوریهی ۱۹۶۳ در لندن درگذشت، در حالیکه تنها ۳۰ سال داشت. پس از مرگ او، آثار متعددی منتشر شد، از جمله «از آب گذر کردن» و «درختان زمستان» (۱۹۷۱) و مجموعهی «گزیدهی اشعار» که در سال ۱۹۸۲ جایزهی پولیتزر شعر را برایش بهصورت پسامرگ به ارمغان آورد. پلات بهعنوان شاعری تراژیک و زنی که رنج را به زیبایی زبانی تبدیل کرد، در حافظهی ادبی جهان ماندگار است. او را همراه با رابرت لوول و آن سکستون از پایهگذاران شعر اعترافی میدانند، اما صدایش یگانه است: تصویری، صریح و عاطفی. در شعرهایش مرز زندگی و مرگ، رنج و رهایی و خودآگاهی و جنون بارها در هم میشکند. او توانست تجربهی شخصی و رنج زنانه را به زبانی نمادین و موسیقایی بدل کند.
پس از مرگش، تد هیوز سرپرستی آثار او را بر عهده گرفت و انتشار نسخههای ویرایششدهی «آریل» و «گزیدهی اشعار» بحثهای بسیاری در محافل ادبی برانگیخت. با این حال، آثار او در تاریخ شعر قرن بیستم جاودانه ماند.
#ادمینپیج
https://t.me/hezar_khom/9420?single
Post #9424
2.55K
Telegram کانال تخصصی هزار خُم...
- ❤ 11
- 👍 3