«عشق، نه وعدهی خوشبختی، که پیمان رنج مشترک است.»
این جمله خلاصهی تحول درونی آنتوان است؛ او درمییابد که عشق، چیزی فراتر از شور و لذت است — تجربهای عمیق از همدلی، درد و مسئولیت. مرگ ژنی برای او لحظهی شناختی دردناک اما بیدارکننده است: انسان تنها در رنج مشترک با دیگری معنا مییابد.
خانواده تیبو ،روژه مارتن دوگار، ابوالحسن نجفی ، جلد پنجم .
https://t.me/hezar_khom
🔃📄🔟گزیدهکتاب
Post #9173
420



- ❤ 10
- 👏 1