🔖 افلاطون شاگرد سقراط بود.
تولد افلاطون در سال 427 قبل از میلادمسیح   یعنی  نزدیک  دوهزار و چهارصد سال پیش.

🔖 به سعادت کسی جز پس از مرگ  نمیتوان  حکم  کرد.

🔖 ارسطو  شاگرد  افلاطون  بود.


سقراط  ⬅️  افلاطون  ⬅️   ارسطو


ضیافت، افلاطون
محمدعلی فروغی


رساله‌ی ضیافت (Symposium) اثر افلاطون یکی از مشهورترین آثار فلسفی اوست که به بررسی مفهوم عشق (اروس) و ابعاد گوناگون آن می‌پردازد. این رساله در قالب گفت‌وگویی میان شخصیت‌های برجسته آتن باستان نگاشته شده و هر کدام از آنان دیدگاه خود را درباره عشق بیان می‌کنند. ضیافت در خانه آگاتون، شاعر مشهور، برگزار می‌شود و مهمانان یکی پس از دیگری سخنرانی می‌کنند.

خلاصه داستان و ساختار کلی

داستان در قالب نقل قول آپولودوروس روایت می‌شود. او ضیافتی را بازگو می‌کند که در آن شخصیت‌های برجسته‌ای همچون سقراط، آگاتون، آریستوفانس، و آلکیبیادس شرکت کرده‌اند. محور گفت‌وگو این است که هر کس تعریفی از عشق ارائه دهد.

مهم‌ترین سخنرانی‌ها در ضیافت

1. فیدروس
• عشق را به عنوان یکی از کهن‌ترین و قدرتمندترین نیروها توصیف می‌کند.
• او عشق را سرچشمه شجاعت و افتخار می‌داند و از نمونه‌های اسطوره‌ای عشق مانند ماجرای آلکستیس و آدمرتوس یاد می‌کند.
2. پائوسانیاس
• عشق را به دو نوع تقسیم می‌کند:
• عشق آسمانی: عشقی اصیل که به روح و فضیلت مربوط است.
• عشق زمینی: عشقی سطحی که تنها بر جذابیت جسمانی متمرکز است.
3. اریکسیماخوس
• عشق را با دیدگاه طبی و علمی بررسی می‌کند.
• او عشق را نیرویی جهانی می‌داند که تعادل در طبیعت، بدن، و جامعه را حفظ می‌کند.
4. آریستوفانس
• داستانی اسطوره‌ای و طنزآمیز از منشأ انسان ارائه می‌دهد:
• انسان‌ها در ابتدا موجوداتی گرد و کامل بودند، اما زئوس آن‌ها را به دو نیم تقسیم کرد.
• عشق، تلاشی برای یافتن نیمه‌گمشده و بازیافتن این کمال است.
5. آگاتون
• عشق را جوان، زیبا، و منشأ همه‌ی فضایل می‌داند.
• او زیبایی عشق را به صورت شاعرانه و عاطفی توصیف می‌کند.
6. سقراط
• سقراط در سخنرانی خود از گفت‌وگویی با زنی به نام دیوتیما یاد می‌کند:
• عشق نیرویی میان مرگ و جاودانگی است که انسان را از امور مادی به سوی دانش و زیبایی مطلق هدایت می‌کند.
• عشق، میل به جاودانگی از طریق زایش جسمانی یا خلق معنوی (مانند هنر و دانش) است.
• بالاترین شکل عشق، تأمل در زیبایی مطلق و جاودانگی روح است.
7. آلکیبیادس
• او سخنرانی سقراط را قطع می‌کند و عشق خود به سقراط را توصیف می‌کند.
• آلکیبیادس سقراط را به عنوان نمادی از خرد و خودداری ستایش می‌کند، در حالی که او را دست‌نیافتنی می‌بیند.

مضامین اصلی رساله

1. ماهیت عشق: عشق به عنوان نیرویی که انسان را به سوی زیبایی، فضیلت، و جاودانگی هدایت می‌کند.
2. تقسیم‌بندی عشق: از عشق زمینی و جسمانی تا عشق آسمانی و روحانی.
3. جاودانگی از طریق عشق: تلاش انسان برای غلبه بر فناپذیری از طریق خلق (چه جسمانی و چه معنوی).
4. ارتباط عشق و فلسفه: عشق به عنوان مسیری برای رسیدن به دانش و حقیقت.

نتیجه‌گیری

رساله‌ی ضیافت نه تنها درباره عشق به معنای رمانتیک، بلکه درباره ارتباط عشق با فضیلت، دانش، و جاودانگی است. این اثر به واسطه دیدگاه‌های متنوع شخصیت‌ها، چشم‌اندازی چندوجهی از عشق ارائه می‌دهد که همچنان برای فلسفه و ادبیات جذاب و الهام‌بخش است.
#ابوذر_شریعتی