1. «به نزد زن میروی؟ تازیانه را فراموش مکن!»
📗 چنین گفت زرتشت (بخش «دربارهی پیرزنان و پیرمردان»)
شاید جنجالیترین جملهی نیچه؛ که البته نه توصیهای عملی، بلکه کنایهای نمادین است. منظور او «قدرت مرد در برابر نیروی اغواگر زن» نیست، بلکه اشاره به رابطهی پرتنش میان میل، خطر و آفرینش در هستی است.
2.«زن برای مرد وسیلهای است تا به فرزند برسد، اما مرد برای زن، وسیلهای است تا به عشق برسد.»
📗 فراسوی نیک و بد، بند ۲۳۸
نیچه رابطهی زن و مرد را نه بر پایهی اخلاق، بلکه بر مبنای نیروهای زیستی و غریزی میبیند. او زن را مظهر «خواستِ زندگی» میداند که از راه عشق، آفرینش و استمرار مییابد.
3.«زن، طبیعت است؛ و طبیعت، نه اخلاق دارد، نه شرم.»
📗 غروب بتها، بخش «مشکلات سقراط»
زن برای نیچه نماد همان نیروی دیونوسوسیِ زندگی است — بیرحم، زیبا، زاینده و بیقاعده.
4. «هر جا روح مرد از پا میافتد، زن او را دوباره به زندگی بازمیگرداند.»
📗 چنین گفت زرتشت، بخش «دربارهی فضیلت بخشنده»
در این جمله، زن نه مایهی گمراهی، بلکه سرچشمهی نیرو و باززایی است.
#ادمینپیج
https://t.me/hezar_khom
Post #9060
948
- ❤ 12
- 👍 1