🔟🔃
نظام توتالیتری به نظر پویا می‌آمد... اما اصل اساسی توتالیتاریسم این است که همه به آن اقتدا خواهند کرد، و همگان تحت لوای یک اندیشه، تحت لوای یک رهبر، که مرکز قدرت است، به وحدت و انسجام خواهند رسید. برای همین است که هر نظام و توتالیتری هم حذف شخصیت را جزو اهدافش می‌کند (مگر به استثنای شخصیت رهبر، چه در یک شخص متجلی شده باشد چه در یک گروه) و هم ارزش بخشیدن به بی‌شخصیتی را، یعنی ارزش بخشیدن به آدم‌هایی را که، فارغ از این‌که چقدر کوشا، ساعی، یا تنبل هستند، عامدانه و عالمانه نطفه‌ی هر نوع فردیت و ابتکاری را در خودشان می‌کشند. نظامی که در نگاه نخست به نظر نظامی پویا می‌آمد، تبدیل به یک نظام کُند، سنگین، و دست و پا چلفتی می‌شود.
📄 صفحات ۱۴۳ - ۱۴۴
قدرت توتالیتری اجازه نمی‌دهد که افکار و عقاید مختلف بروز پیدا کند و بنابراین اجازه نمی‌دهد بحث یا گفت‌وگویی معنادار شکل بگیرد. در رژیم‌های توتالیتر، فعالیت فکری ناممکن است. حتی افراد، فارغ از آنچه در دورن دارند، ناگزیرند خودشان را با الگوی رسمی وفق دهند، قیدوبندهایی هستند که نمی‌گذارند شخصیت در افراد پرورده شود؛ و فضایی که در آن جان و ذهن انسان حرکت می‌کند دائماً تنگ‌تر و تنگ‌تر می‌شود.
نظام توتالیتری به همه‌ی خواست‌ها فقط یک پاسخ می‌دهد. در برابر ناراضیان فقط به زور متوسل می‌شود. برای همین است که دولت‌های توتالیتر نمی‌توانند بی‌وجود پلیس سیاسی، دادگاه‌های فرمایشی، حکم‌های غیرقانونی، اردوگاه‌های کار اجباری، و اعدام‌هایی که غالباً نوعی آدم‌کشی در هیأت مبدل هستند، سر کند.
نظام توتالیتری در اوج تکاملش از این جهت چشمگیر است که شمار نوکران حلقه به گوشش در سرتاسر جامعه بسیار زیاد است... آنچه آنان را به حرکت درمی‌آورد دیگر شور و شوق نیست بلکه ترس است. با این همه شخصی که انگیزه‌ی اعمالش یک ترس دائمی است، صفتی را از دست می‌دهد که کل فرهنگ از دل آن صفت برمی‌آید: او خلاقیتش را از دست می‌دهد، چشم‌اندازش را از دست می‌دهد.رقتار او را می‌توان به رفتار ساکنان شهری محاصر شده تشبیه کرد. یگانه آرزوی او زنده ماندن است.
📄 صفحات ۱۴۵-۱۴۴
📗#روح‌پراگ
👤#ایوان‌کلیما
🔁 #خشایار‌دیهیمی
💎#ادمین‌پیج
https://t.me/hezar_khom/8766
🔟🔃
Post #8774
494