📗غریبهها و پسرک بومی
👤احمد محمود
تصویری تلخ، انسانی و عریان از جنوب ایران است؛ سرزمینی گرم، خاکستری و خسته، که در آن آدمها در میان فقر، جنگ و بیعدالتی تقلا میکنند تا هنوز انسان بمانند. داستان از نگاه پسرکی بومی روایت میشود؛ کودکی ساده و صادق که در میان کارگران و مهاجران، با چشمان خام و پرسشگر خود جهان خشن اطراف را میبیند. او شاهد ورود غریبههاست — مردمانی از بیرون که با پول و قدرت میآیند، زمین را میگیرند، کارگران را استثمار میکنند و فرهنگ محلی را میبلعند. محمود با نثری آرام اما برنده، تقابل دو جهان را میسازد: جهان مردمان بومی که در ریشه و خاک تنیدهاند، و جهان بیگانگان که فقط آمدهاند تا ببرند و بروند. پسرک میان این دو جهان گرفتار است؛ از یکسو در جستجوی معنا، از سوی دیگر درگیر تنهایی، ترس و فقر. او میبیند که چگونه عشق دوستی و رفاقت نیز در زیر فشار گرسنگی و بیرحمی فرو میریزد. احمد محمود، با صدای مردمان خاموش جنوب روایتی میسازد از قربانیان توسعهی بیروح و سلطهی غریبهها؛ روایتی که نشان میدهد در سرزمینی که غریبهها حکومت میکنند حتی خاک هم غریبه میشود.
#ادمینپیج
https://t.me/hezar_khom
Post #8732
541

- ❤ 11
- 👍 1