📚«کتابخوانه»ی هزارخُم | «کتابخوانه»ی هزارخُم: “در اقیانوس گیسوانت، من تماشاگر تصاویری از بندری‌ام پر از طنین آوازهای…”

در اقیانوس گیسوانت، من تماشاگر تصاویری از بندری‌ام پر از طنین آوازهای مالیخولیایی، پر از مردان سرزنده‌ی همه اقوام و سفاینی از همه شکل که معماری ظریف و پیچیده‌ی خود را در زمینه‌ی آسمانی فراخ ترسیم می‌کنند، آن جا که گرمای جاودان با رخوت می‌جنبد.
در نوازش گیسوانت رخوت ساعات دراز لمیده بر تخت را باز می‌یابم، در کابین یک کشتی شکیل، سوار بر افت‌وخیز نامحسوس موج‌های بندر، در میان گلدان‌ها و جام‌های آب خنک.
در آتشدان گداخته‌ی موهایت، رایحه‌ی تنباکوی آمیخته به تریاک و شکر را به درون می‌کشم. در شب گیسویت، بی‌کرانگی لاجوردی استوایی را می‌بینم که می‌درخشد، بر کرانه‌های آب گرفته‌ی گیسوانت، خود را مست می‌کنم با روایح درآمیخته قطران، مشک و عصاره نارگیل. بگذار دیرزمانی طره‌ی سنگین و سیاه‌ات را به دندان گیرم. هرگاه موهای مواج و سرکشت را می‌جویم ، گویی خاطرات را می‌خورم...

#ملال_پاریس
#شارل_بودلر

https://t.me/hezar_khom