1⃣6⃣🔃


📚#معرفی‌کتاب
💎#معرفی‌اول
📗#عقایدیک_دلقک
✍#هانریش_بل
🔄#محمداسماعیل_زاده

آن قدر به مجالس وعظ می رفتم تا جایی که مانند زخمی که بر اثر تجمع باکتری ها چرک می کند و می گندد، وجودم پر از عقاید کاتولیکی شود.

صفحه ۳۱۸
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

خود را به گذشته ی افتخارآمیز چسباندن به معنای چاپلوسی و تزویر است، چون هیچ انسانی لحظات را به درستی نمی شناسد.

صفحه ۳۱۹
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

گاه اشیاء می توانند احساسات و عواطف درونی انسان را شدیدا تحت تاثیر قرار بدهند.

صفحه ۳۲۱
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

اعتقاد به تظاهر، با وجود بی معنی بودنش می تواند شرافتمندانه ترین نوع برخورد در بین افراد دروغگو و ناصادق باشد.

صفحه ۳۲۲
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

زن های بیچاره که مردهایشان دستور داده بودند مطابق مد روز لباس بپوشند، در جلسه های دوره ای مادرم با لباس های آنچنانی خود شرکت می کردند و پز می دادند.
دلم به حال بعضی از این زن ها واقعا می سوخت، به ویژه یکی از این خانم های خیلی چاق و درست که ظاهرا همسر یکی از این رئیس جلسه ها بود، دلم می خواست یک رومیزی و یا پرده را به عنوان پالتوی رحم و شفقت به دورش بپیچم.
شوهرش، این سگ احمق، روز بعد در برابر صد و پنجاه کشیش پروتستان درباره ی واژه ی “شناخت” در زندگی زناشویی نطق ایراد کرد. شاید او حتی نمی دانست که همسرش با آن زانوهای زاویه دارش، لباس های کوتاه برایش چندان مناسب نیست.

صفحات ۳۲۳ و ۳۲۴
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

مسیحی ها وقتی موضوع متعلقات و مال مطرح می شود به شکل بی رحمانه ای صالح و عادل می شوند.

صفحه ۳۲۴
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

برای اولین بار در زندگی ام به ارزش وحشتناک اشیایی پی بردم که یک نفر بعد از مرگ و یا در زمان حیاتش بر جای می گذارد.

صفحه ۳۲۶
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

زمانی که خبر مرگ هنریته را به ما دادند، در منزل میز را برای صرف غذا می چیدند.
مادر با وجود شنیدن خبر مرگ هنریته سعی کرد شروع به غذا خوردن کند، مسلما او می خواست به این شکل بگوید: زندگی ادامه پیدا می کند یا چیزی شبیه به این، اما من دقیقا می دانستم این تفکر او صحیح نیست، زندگی ادامه پیدا نمی کند بلکه این مرگ است که ادامه خواهد یافت.

صفحه ۳۲۶
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

اگر ماری موفق می شد بدون اینکه مرا در اغوش بگیرد از کنار من رد شود، آن وقت تنها برایم یک راه باقی می ماند-خودکشی.

صفحه ۳۳۱
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

سردرد و حالت مالیخولیا هنوز رهایم نکرده بود، اما این دو درد با من عجین شده بودند، درست مانند تصور مرگ.
یک هنرمند مرگ را همیشه با خود یدک می کشد، درست مانند کشیشی که همیشه کتاب مقدس را با خود حمل می کند.

صفحه ۳۳۱
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

به شکل عجیب و غریبی، با وجود تمام تجارب تلخی که با همنوعان خود پشت سر گذاشته ام آنها را دوست دارم، منظورم انسان ها هستند.
وقتی یکی از این انسان ها می میرد، من غمگین می شوم. حتی بر سر خاک مادرم هم اشک خواهم ریخت.

صفحه ۳۳۳
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل

خانم وینکن همیشه می گفت: کسی که آواز بخواند هنوز زنده است؛ و کسی که گرسنه شود و از خوردن غذا لذت ببرد، هنوز از دست نرفته است.
من آواز می خواندم و گرسنه بودم.

صفحه ۳۳۴
#عقاید_یک_دلقک
#هاینریش_بل
#پایان
#ادمین‌پیج
https://t.me/Ketab_Khom/5?single