زندگی نامه نویسنده:
امیلی برونته پنجمین فرزند از شش فرزند کشیش پاتریک برونته و ماریا برانول برونته بود. مادرش زمانی که امیلی تنها سه سال داشت، درگذشت. پس از آن، فرزندان خانواده تحت سرپرستی عمهشان، الیزابت برانول، بزرگ شدند. خانواده در دهکدهای بهنام هاورث در قلب دشتهای خلوت و مهآلود یورکشایر زندگی میکردند؛ مناظری که تأثیر عمیقی بر ذهن خلاق امیلی گذاشت و بعدها در آثارش بازتاب یافت.
امیلی و خواهرانش، بهویژه شارلوت و آن، از دوران کودکی به ساختن دنیای خیالی علاقهمند بودند. آنها داستانها و شعرهایی دربارهی سرزمینهای خیالی مانند گوندال و آنگریا مینوشتند. علاقه امیلی به عناصر تیره و رمانتیک در همین دوران شکل گرفت. امیلی مدتی در مدرسهی دختران روحانی در کوان بریج تحصیل کرد؛ همان مدرسهای که الگوی مدرسهی تاریک و سرد رمان جین ایر (اثر شارلوت) شد. اما شرایط سخت مدرسه باعث شد که سلامتش بهخطر بیفتد و او خیلی زود از آنجا بازگردانده شد.
امیلی ذاتاً فردی درونگرا، منزوی، مستقل و بسیار ساکت بود. اطرافیانش او را انسانی مرموز، نیرومند از نظر ذهنی اما ناپایدار از نظر جسمی توصیف کردهاند. او علاقهای به حضور در جمع نداشت و ساعتهای زیادی را بهتنهایی در دشتهای اطراف قدم میزد.
فعالیت ادبی امیلی تقریباً فقط بر یک رمان متمرکز است: بلندیهای بادگیر (Wuthering Heights) که در سال ۱۸۴۷ با نام مستعار الیس بل منتشر شد. هر سه خواهر برونته برای گریز از تبعیض علیه نویسندگان زن، از نامهای مردانه استفاده کردند؛ شارلوت به نام کرر بل، آن به نام اکتون بل و امیلی به نام الیس بل.
بلندیهای بادگیر در زمان خود خوانندگان را با سبک غیرمتعارف، شخصیتهای خشن و عشق وسواسگونهاش شوکه کرد و در ابتدا با واکنشهای منفی روبهرو شد. اما امروزه این اثر بهعنوان یکی از شاهکارهای ادبیات انگلیس شناخته میشود؛ با ساختاری نوآورانه (روایت چندلایه و غیرخطی)، فضای تاریک و عناصر گوتیک.
امیلی شاعری توانا هم بود. اشعارش که با همکاری خواهرانش در مجموعهای با عنوان اشعار توسط کرر، الیس و اکتون بل (۱۸۴۶) منتشر شد، از لحاظ سبک و قدرت زبانی با آثار شاعران رمانتیک همتراز است.
در سال ۱۸۴۸، برادرش برانوِل برونته بر اثر بیماری سل درگذشت. اندکی پس از آن، امیلی نیز بیمار شد اما بهشدت از هرگونه درمان امتناع کرد. بیماری او بهسرعت پیشرفت کرد و در ۱۹ دسامبر ۱۸۴۸ از دنیا رفت. علت مرگش احتمالاً سل ریوی بود. او در همان کلیسای محلی هاورث، در کنار دیگر اعضای خانوادهاش به خاک سپرده شد.
امیلی برونته در آثارش به موضوعاتی چون: عشق افراطی و ویرانگر، تنهایی و انزوا، تقابل طبیعت با تمدن و مرز میان عقل و جنون میپردازد.
زبان او پرشور، شاعرانه و سرشار از تصویرسازیهای احساسیست. امروز، امیلی برونته به عنوان یکی از بزرگترین رماننویسان عصر ویکتوریا نامش در کنار نویسندگانی چون شکسپیر و جین آستن، در ادبیات انگلیس جاودانه شده است.
#ادمین
https://t.me/hezar_khom/6878
Post #6881
1.11K