📚«کتابخوانه»ی هزارخُم | «کتابخوانه»ی هزارخُم: “سَلِ‌المَصانِعَ رَکباً تَهیمُ فِی الْفَلَواتی تو قدر ِ آب چه دانی که د…”

سَلِ‌المَصانِعَ رَکباً تَهیمُ فِی الْفَلَواتی
تو قدر ِ آب چه دانی که در کنار فراتی

شبم به روی تو روز است و دیده‌ها به تو روشن
وَ إِنْ هَجَرْتَ سَواءٌ عَشِیَّتی وَ غَداتی

اگر چه دیر بماندم، امید برنگرفتم
مَضَی‌الزَّمانُ وَ قَلبی یَقولُ إِنَّکَ آتی

من آدمی به جمالت نه دیدم و نه شنیدم
اگر گِلی ، به حقیقت عجین ِ آب ِ حیاتی

شبانِ تیره امیدم به صبحِ روی تو باشد
وَ قَدْ تُفَتَّشُ عَیْنُ‌الْحَیوةِ فی‌الظُّلُماتی

فَکَمْ تُمَرِّرُ عَیْشی و أَنتَ حامِلُ شَهْدٍ
جوابِ تلخ بدیع است از آن دهان نباتی

نه پنج روزهٔ عمر است،عشقِ روی تو ما را
وَجَدتَ رائحةَ الوُدِِّ إِنْ شَمَمْتَ رُفاتی

وَصَفْتُ کلَّ مَلیحٍ کما یُحِبُّ وَ یَرضی
مَحامِد ِ تو چه گویم که ماورای صفاتی

اَخافُ مِنْکَ وَ أَرْجُو وَ أَسْتَغیثُ وَ أَدْنُو
که هم کمندِ بلایی و هم کلیدِ نجاتی

ز چشم ِ دوست فتادم به کامهٔ دلِ دشمن
اَحِبَّتی هَجَرُونی کَما تَشاءُ عُداتی

فِراقنامهٔ سعدی عجب که در تو نگیرد
وَ اِنْ شَکَوتُ اِلی‌الطَّیْر نُحْنَ فی الْوَکَناتی

کلیات #سعدی
غزلیات، به تصحیح محمد علی فروغی
غزل۵۲۱صفحه ۶۲۲_ ۶۲۱
صدا:#ابوالفضل‌حسن‌زاده
https://t.me/hezar_khom