‍ ‍ #صد_سال_تنهایی نام رمانی نوشته #گابریل_گارسیا_مارکز که چاپ نخست آن در سال ۱۹۶۷ در آرژانتین با تیراژ ۸۰۰۰ نسخه منتشر شد. تمام نسخه‌های چاپ اول صد سال تنهایی به زبان اسپانیایی در همان هفته نخست کاملاً به فروش رفت. در سالهایی که از نخستین چاپ این کتاب گذشت بیش از ۴۰ میلیون نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رفته و به بیش از ۳۰ زبان ترجمه شده است.

در این رمان، به شرح زندگی شش نسل خانواده "بوئندیا" پرداخته شده‌است که نسل اول آنها در دهکده‌ای به نام "ماکوندو" ساکن می‌شود.

ناپدید شدن و مرگ بعضی از شخصیت‌های داستان به جادویی شدن روایت‌ها می‌افزاید. صعود "رمدیوس" به آسمان درست مقابل چشم دیگران، کشته شدن همه پسران سرهنگ "آئورلیانو بوئندیا" که از زنان در جبهه جنگ به وجود آمده‌اند توسط افراد ناشناس از طربق هدف گلوله قراردادن پیشانی آنها که علامت صلیب داشته و طعمه مورچه‌ها شدن "آئورلیانو"، نوزاد تازه به دنیا آمده "آمارانتا اورسولا" از این موارد است.

داستان از زبان سوم شخص حکایت می‌شود. سبک این رمان "رئالیسم جادویی" است.
مارکز با نوشتن از کولیها از همان ابتدای رمان به شرح کارهای جادویی آنها می‌پردازد و شگفتی‌های مربوط به حضور آنها در دهکده را در خلال داستان کش و قوس می‌دهد تا حوادثی که به واقعیت زندگی در کلمبیا شباهت دارند با جادوهایی که در این داستان رخ می‌دهند ادغام شده و سبک رئالیسم جادویی به وجود آید.