‍ مونولوگ پایانی #چارلی_چاپلین در فیلم #دیکتاتور_بزرگ که یکی از بهترین مونولوگ های تاریخ سینما محسوب می‌شود.

⁠⁣💭 مسير زندگی می‌تونه آزاد و زيبا باشه
ولي ما راه رو گم کرديم
حرص روح انسان ها رو مسموم کرده
و دنيا رو با تنفر مسدود کرده
و ما رو در مسير خونریزی حرکت ميده
ماشين آلات ما رو نيازمند کرده
دانشمون ما رو بدببين کرده
زیرکی ما خشن و بی عاطفه است
ما بيش از حد فکر می‌کنیم
و خیلی کم احساس می‌کنیم
بيش از ماشين آلات ما نياز به انسانيت داريم
بيشتر از زرنگی ما نياز به ملايمت و مهربانی داريم
بدون اين کيفيات، زندگی خشن خواهد بود
و همه چيز از دست خواهد رفت
الان صدای من به ميليونها نفر ميرسه
ميليونها زن و مرد و بچه نااميد
قربانيان سیستمی که انسان رو شکنجه ميده
و مردم بيگناه رو زندانی می‌کنه
خطاب به همه اونایی که صدامو می‌شنوند ميگم که نااميد نباشيد
بدبختی به سرمون اومده اما با گذر از حرص و طمع، بدبختی هم ميره
تنفر انسان ها می‌گذره و #ديکتاتور ها می‌میرن
و قدرتی که گرفتن، به مردم برمی‌گرده
هرگز با مُردن انسان، #آزادی نمی‌میره...

▫️قسمت هایی از مونولوگ فراموش نشدی #چارلی_چاپلین در پایان فیلم #دیکتاتور_بزرگ
https://t.me/hezar_khom