1⃣1⃣🔃
این رمان در ایران یکی از معروفترین کتابهای جناب یالوم هستش . اگر ما دقت کنیم به مجموعه آثار این نویسنده آمریکایی میبینیم که در رمان وقتی نیچه گریست در یک داستان خیالی از سه شخصیت واقعی و منحصربفرد آلمانی استفاده میکنه . در مساله اسپینوزا هم همینطور در صدد معرفی آلفرد روزنبرگ و در درمان شوپنهاور هم در صدد معرفی این فیلسوف نامدار آلمانی هستش ... عمده دلیل انتخاب چنین اشخاصی فقط ترغیب مخاطب است به پیگیری این افراد . ما با شخصیت هایی نادر و جذابی روبرو میشیم که ما رو به صرافت میندازن که ازشون بیشتر بدونیم . خود من سر مساله اسپینوزا مدتها درگیر شخصیت باروخ اسپینوزا شدم و درباره ش تحقیق کردم تا از ناگفته های اروین یالوم در مورد اون بدونم . یا اینکه چرا از این افراد استفاده کرده . این تعمدی بودن کار اروین یالوم رو میرسونه . یعنی مخاطب او ناخودآگاه به اطلاعاتی دست پیدا میکنه که گویا اروین یالوم در صدد گفتن اونها بوده . بدون مستقیم گویی . همین میشه که من مخاطب بواسطه ی آثار اون با دلایل یهودستیزی حزب نازی و بخصوص هیتلر آشنا میشم.با دلیل ارتداد اسپینوزا آشنا میشم. با شوپنهاور واقعی آشنا میشم . این روش استفاده شده توسط اروین یالوم از اون قدرت دروان درمانگری او میاد . یعنی مخاطب با چیزهایی روبرو میشه که درون کتاب نوشته نشده .
در خصوص این رمان یک نکته مهم کارگاهی و فنی داستانی وجود داره . همیشه به نویسنده گان نوقلم و عاشق نوشتن تاکید میشه در مورد داستان یا رمان تون بایستی تحقیقات اولیه جمع آوری کنید . درباره جنگ اگر هست ،حتمن درباره جنگ باید اطلاعات کسب کنیم . اینگونه نباشه که فضا و مکان در اثر ما خنثا باشه . دوستان رمان چاپ کردند که ماجرا در جنوب ایرانه در شماله در تهران هستش ، میبینیم اگر نام تهران بشه همدان با شمال بشه جنوب هیچ لطمه ای به اثر نمیزنه . یا اگر حتا سال و زمان اثر رو هم جا به جا کنیم باز اتفاقی نمیافته . در داستان های جنگی هم نمونه زیاد داریم که نویسنده اکتفا میکنه به سنگر و تفنگ و عملیات و ... این جزئیات هستند که اثر رو بزرگ میکنند . اروین یالوم برای این رمان چندین جایزه گرفته اما دو تا جایزه ش بسیار عجیبه . جایزه پزشکان کشور آلمان به این نویسنده بخاطر کمک به کشف بیماری روانی وسواس فکری . مشابه ش رو هم پزشکان روانشناس آمریکایی بهش در سال ۲۰۰۲ دادند . یک نویسنده اومده اونقدر تحقیق کرده که اون تحقیقاتش شده یک چراغ راه برای کشف راهی جدید . ما در آثار ایرانی نداریم . یعنی تمام اصول داستان نویسی فدای قصه میشه .
اروین یالوم از اون دسته نویسنده هایی است که سالیان سال هست استحقاق دریافت نوبل رو داره اما فشار ثروتمندان و سیاستمداران یهودی اجازه این کار رو به آکادمی نمیده . یکی از بزرگترین دلایل میل آثار اون به آلمان و بویژه نامداران این کشور همینه . پرده برداری از واقعیت های نهفته در دل تفکرات صهیونیستی. جنگ با قلم . خواندن آثار یالوم برای هنرمندان ما واجبه . باید بیاموزیم که روش مبارزه با قلم چگونه است . باید بفهمین قدرت کلمات در چه حدی هست . جنگ فقط پرتاب موشک های میلیاردی نیست . با یک خودکار پنج هزار تومانی و کلمات رایگان میشه انقلاب کرد و قدرت رو از ظالم گرفت و به مظلوم داد .
از ویژگیهای رمان جناب یالوم میشه به گسترش گفتار درمانی بعد از چاپ این اثر اشاره کرد . اینکه برخی افراد به دارو ،قرص و شربت و آمپول نیاز ندارند بلکه لازمه ی درمان اینها تبادل دیالوگ هستش . روشی که ما در همین رمان به قدرتش پی میبریم و همین باعث شد که جامعه پزشکان آمریکا سال ۲۰۰۲ جایزه ویژه خودشون رو به یک نویسنده بدهند اگرچه این نویسنده دکتر هم هست . خلاصه اینکه تمام ماجرا در درون این رمان نیست . بلکه به قول فروید این رمان حکم نوک کوه یخ رو داره . مخاطب آگاه وقتی اونو مطالعه میکنه تازه وارد یک پروسه چند صد صفحه ای میشه . چرا نیچه ؟ چرا یوزف برویر ؟
1⃣1⃣🔃
Post #340
187
- ❤ 1
- 👍 1