عشق، وحشتناک‌ترین چیزهاست. مثل تنفس دهان به دهان با خداوند است، انگار چیزی را در ناپیدا احیا می‌کنیم.
عشق ورزیدن، کاری فراطبیعی است، تجربه‌ای عارفانه و یا هیچ. تقوایی که می‌تواند از آنِ زنی روستایی باشد، همان‌گونه که به مردی فقیه ارزانی می‌گردد.
سخنان عشق پیوسته برپادارنده‌ی صومعه‌ی کوچکی است که درونش گفتگویی بی‌پایان جریان دارد.
کریستین بوبن
Post #274
166
