برشي از كتاب👇


ناتانائیل،
آرزو مکن که خدا را جز در همه جا، در جای دیگری بیابی
هر آفریده ای نشانه خداوند است، اما هیچ
آفریده ای نشان دهنده او نیست.
همین که آفریده ای نگاهمان را به خویش معطوف کند، ما را از آفریدگار باز می گرداند.
ای کاش عظمت در نگاه تو باشد نه در آنچه بدان می نگری.

ناتانائیل،
تنها "خداست" که نمی توان در انتظارش بود. در انتظار خدا بودن یعنی در نیافتن اینکه او را هم اکنون در وجود خود داری...
برخی احساس عشق به خداوند را دلیل وجود
" او" می دانند، از همین روست که من هر چه را دوست داشته ام "خدا" نامیده ام و از همین روست که خواسته ام همه چیز را دوست بدارم.
ای روحِ من،
در گردش های افسانه ای خود به نحوی شگفت آور به وجد و شور درآمده ای.
ای دل من،
سخاوتمندانه سیرابت کرده ام
ای تنِ من،
از عشق سرمستت کرده ام...


"مائده های زمینی و مائده های آسمانی"
#آندره_ژید


https://t.me/hezar_khom