برادرم از پرندگان درخواست بخشایش می‌کرد. بی‌معنی می‌نماید، اما درست است. چون همه چیز به اقیانوس می‌ماند، همه چیز جاری می‌شود و در هم می‌آمیزد. تلنگری در یک جا، در آن سر دنیا هم حرکت ایجاد می‌کند. چه بسا درخواست بخشایش از پرندگان بی‌معنی باشد، اما پرندگان در کنارتان شادتر می‌شوند... همه چیز به اقیانوس می‌ماند، این را از من داشته باشید. آن وقت، شعله‌ور از محبتی همه‌جانبه، در حالتی وجدآمیز، برای پرندگان هم دعا می‌کنید، و دعا می‌کنید که آنها هم گناه شما را ببخشایند. این وجد را گرامی بشمارید، هر چقدر هم که برای آدمیان بی‌معنی بنماید.


برادران کارامازوف، جلد اول، ص۴۴۸-۴۴۹

https://t.me/hezar_khom
🔃گزیده‌کتاب‌صص۴۴۹-۴۴۸