🖇براده‌های الماس از داستایفسکی




‏از خودم می‌پرسم:
دوزخ چیست؟
و چنین پاسخ می‌دهم:
"رنج ناتوان بودن از عشق ورزیدن."

#برادران_کارامازوف
#داستایوفسکی



زندگی بهشت است و ما همگی در بهشتیم ، اما آن را نخواهیم دید،
اگر ببینیمش روز بعد بر روی زمین بهشت را خواهیم داشت.

#برادران_کارامازوف
#فئودور_داستایوفسکي



ایمان، در آدم واقع‌بین، از معجزه نشأت نمی‌گیرد بلکه معجزه از ایمان نشأت می‌گیرد. آن زمان که آدم واقع‌بین ایمان بیاورد، آن‌وقت نفس واقعی‌بینی متعهدش می‌کند مافوق طبیعت را نیز تصدیق کند.

بلکه اگر ایمان آورد به این دلیل بود که می‌خواست ایمان بیاورد.


#برادران_کارامازوف
#فئودور_داستایفستکی



تشنه‌ی این رستاخیز و نوشدگی بود. از دست مرداب کثیفی، که به اختیار خویش در آن فرو شده بود، عاصی شده بود و مانند بسیاری از آدم‌ها در چنین مواردی، بیش از هر چیز به تغییر مکان دل بسته بود. اگر به خاطر این آدم‌ها نبود، اگر به خاطر این شرایط نبود، اگر از این مکان نفرین شده پر می‌کشید و دور می‌شد، تولدی تازه می‌یافت، به راهی نو وارد می‌شد. این بود چیزی که به آن ایمان داشت و برایش بی‌قراری می‌کرد.

#برادران_کارامازوف
#فئودور_داستایفسکی




به خودت دروغ مگو. کسی که به خودش دروغ می‌گوید و به دروغ خودش گوش می‌دهد، به چنان بن‌بستی می‌رسد که حقیقت درون یا پیرامونش را تمیز نمی‌دهد و این است که احترام به خود و دیگران را از دست می‌دهد و با نداشتن احترام دست ازمحبت می‌کشد و برای مشغول‌کردن و پرت‌کردن حواسش از بی‌محبتی، به شهوات و لذات خشن راه می‌دهد و در رذالت‌های خویش در بهیمیّت فرو می‌رود وهمه‌اش هم از دروغزنی مداوم به دیگران و به خویشتن. آدمی که به خود دروغ می‌گوید، بسیار آسان‌تر از دیگران مورد اهانت قرار می‌گیرد. می‌دانی که گاهی اهانت‌پذیری بسیار لذت‌بخش است، مگر نه؟ یک نفر ممکن است بداند که کسی به او اهانت نکرده، اما اهانت را برای خودش ابداع کرده، دروغ گفته و مبالغه کرده تاآن را بدیع سازد، به واژه‌ای چسبیده و از کاه کوهی ساخته -این را خودش می‌داند- با این‌همه اولین آدمی خواهد بود که اهانت را بپذیرد و آنقدر از انزجارش شادی کند تا احساس لذتی بزرگ کند و به راه کینه‌ی حقیقی بیفتد.

#برادران_کارامازوف
#فئودور_داستایفستکی


https://t.me/hezar_khom
🔃گزیده‌های‌کتاب