🔃 4⃣9⃣

بی نوایی بزرگی است که شخص در خانواده ی خود کسی نداشته باشد که اندیشه اش را با وی در میان نهد. ولی باز این یک آسودگی خاطر است، چه بر سرش می آمد اگر می بایست در کانون خانواده هر ساعت با نگاه یک دشمن اندیشه ی خود مصادف شود؟

صفحه ١٣٧٦

این از ویژگی های قلب بیش از اندازه حساس است که از جانوری که زیر گرفته شده رو برمی گرداند، چه دلش از آن به درد می آید یا که ممکن است به درد آید، و هیچ تلاشی برای پرستاری و زخم بندی آن نمی کند.

صفحه ١٣٨٠

به ناروا رنج دادن کسی که دوست می داریم، اگر در ما نیروی آن باشد که بر آن آگاهی کامل پیدا کنیم، می تواند کشفی گردد که ما را غنی سازد.

صفحه ١٣٨١

هیچ روشنفکری هرگز به همکار خود این گناه را نبخشیده است که در او چیزی را دیده باشد که خود نمی خواهد ببیند، زیرا اکنون هر کار بکند، می داند که آنچه نمی خواهد ببیند آنجا در برابر اوست.

آنان که در مذهب سخت گیرترند غالبا همان ها هستند که از مذهب می برند.
آنان گمان می برند که از سر عشق به آزادی است که چنین می کنند اما عشق به پاکی است که محرک ایشان است، سودای حقیقت پاک و دور از سازش...

صفحه ١٣٨٧

زخمی که شخص بر دیگران وارد می آورد دردش کمتر از همه نیست، چه نمی توان مانند زخم های خود به درمان آن توفیق یافت.
تو پوست خود را از نو می سازی، زخم سرهم می آید ولی پوست دیگران را نمی توان از نو ساخت و زخمشان دل تو را به درد می دارد...

صفحه ١٣٨٩

آفریدن چیست، جز باور داشتن؟

صفحه ١٣٩٣

انسان یک بار بیشتر نمی میرد و حال آنکه در هر دقیقه ی شبانه روز صد هزار بار زندگی می کند.
انسان وقت آن ندارد که به فکر پایان کار باشد. تازه، چه فایده؟ در این باره چه می توان دانست؟ بله، البته کلیسا یک چیزی به انسان می گوید، دیگران هم چیز دیگری می گویند... کار من نیست که درباره ی چیزی که نمی دانم بحث کنم، بسیار کارهای دیگر است که من به آن علاقه مندم. شما اگر اصرار دارید خودتان به جای من درباره ی آن چیزها فکر کنید.

صفحه ١٤٠٠
#جان_شيفته
#رومن_رولان

https://t.me/hezar_khom

🔃