🔃 2⃣9⃣

از کسانی که دوست می داریم، همه چیز پذیرفتن کار دشواری نیست به شرط آنکه بهایش را تنها خود ما بپردازیم.

صفحه ٦٥٦

ایمان؟ صورتکی که غرایز بدکاری، حسد، غرور، طمع، غارتگری و شهوترانیشان را زیر آن پنهان می کنند...

خواه دست به عمل بزنید و خواه نزنید، پیش از هر چیز باید ببینید.

صفحه ٦٥٧

هر یک از این کیسه های پر استخوان که برایشان هیچ خدایی نمرده بود، هر کدام صلیب خود را بر دوش می کشید. و مانند آنان، او نیز گرایش بدان داشت که باور کند تنها صلیب اوست که حقیقی است.

صفحه ٦٥٨

باز سر و کار با خدا باشد آسان تر است. در خدا امکان عقل هست، دست کم انسان خوش دارد چنین نویدی به خود بدهد.
ولی طبیعت کیست؟ چه کسی او را دیده است؟ سرش کجاست؟ قلبش کجاست؟ چشم هایش کجاست؟

صفحه ٦٥٩

بی اعتراف به گناهان، می توان خدا را به دست او داد و او هم بی تعارف خواهدش گرفت. کسی که هیچ دروغ نمی گوید و مثل طلا بی غش است.

من کسانی دیگری را دیده ام که پس از آن که در روز، فجایع ناگفتی مرتکب می شدند، شب مانند بچه ها به خواب می رفتند، هیچ اثری از پشیمانی در ایشان نبود. دشمنی را که به خون می کشیدند، ساعتی بعد آماده بودند که ببوسند!
و این جهش مهربانی را هم به همان سرعت از یاد می بردند که بی راحمی را.

صفحه ٦٦٠

انگار که جنگ، کاربرد عادی یک غریزه ی طبیعی است که رسم و عادت به رسمیت شناخته است.
کس چه می داند؟ شاید هم این راه بیرون شدنی است برای نیروهای ویرانگری که در آدمی ته نشین شده است، پس از ارضای آنها انسان خود را آرمیده می بیند.

صفحه ٦٦۱

زندگی بلیط رفت و برگشت به کسی نمی دهد. همین که رفتی، دیگر برنخواهی گشت...

صفحه ٦٦٢

این ما نیستیم که در نماز، امامت می کنیم. از ما جز این نمی خواهند که دعاها را تکرار کنیم. مراسم خونین اجرا می شود و ما گرفتاریم.

صفحه ٦٦٣

کشنده است! همه چیز فهمیدن، یعنی دیگر به هیچ کاری دست نزدن.

همه ی تلاش های شما یک ذره غبار را روی سنگ سخت سرنوشت جابه جا نخواهد کرد.

صفحه ٦٦٤

به این ایمان دارم که باید دست به عمل بزنم، یاری کنم، دوست بدارم.

صفحه ٦٦٥

انسان زندگی خود را، زندگی عمیق خود را نجات می دهد، یا آنکه منتظر می ماند که آتش همه ی مسکن را بر خاکسترش فرو بریزد.

صفحه ٦٦٦

مردم مدت ها پیش از آنکه یکدیگر را ببینند، به هم می رسند و یکدیگر را لمس می کند، ولی یک تکان کافی است تا کشف کنند که یکدیگر را دیده اند...

صفحه ٦٦٧

دیگری را هرگز نباید مانند خود دوست داشت بلکه به مانند کسی دیگر که هست و می خواهد باشد، و بایدش کشف کرد...

صفحه ٦٦٨

با نیازی گرسنه وار به دوست داشتن، مورد محبت بودن، راز دل گفتن و درد همیشگی فریب خوردن... زیرا چنین طبایعی برای آن ساخته شده اند که دیگران از ایشان سوء استفاده کنند.
با ساده دلی فراوان چاک زره شان را نشان می دهند و مردم از لذت فرو کردن شمشیر خود در آن رخنه خودداری نمی توانند کرد، تا جایی که حریف به فریاد درآید.

هیچ سلاح نپوشیدن، بهتر از آن است که شخص نیمه کاره سلاح بپوشد...

گذشته ای که انسان از آن رنج می برد همچون چرم ساغری است. گذشت زمان تنگ تر و تنگ ترش می کند. تن انسان باز بیشتر از آن مچاله می شود.

📍چرم ساغری یک نوع چرم است که از پوست کفل اسب و الاغ ساخته می‌شود. مزیت این نوع چرم نسبت به سایر چرم‌ها، در نقش‌هایی بوده که بر روی پوست و چرم تهیه‌شده از آن، وجود داشته‌است. از این نوع چرم برای تزیین روی کفش استفاده می‌شده ‌است. در قدیم شهر همدان یکی از مکان‌های معروف تولید چرم ساغری در ایران به شمار می‌آمده ‌است.

زیبایی رنگ ها و اشکال در پاریس یک عنصر طبیعی است، به صورتی ناب در آنجا نفس کشیده می شود و همان فارغ بودنش از اخلاق، نعمتی دیگر است.

برای کسانی که هیچ چیز را به جد نمی گیرند، هیچ چیز خطرناک نیست زیرا هیچ چیز به طور جدی در ایشان چنگ نمی اندازد.

صفحه ٦٦٨

📍معنی لغت جد: جدیت، سعی، مداومت، مساعی، تلاش، پا فشاری، کوشش

از خدمتگزاری و کم رویی فرانتس بهره برداری می کردند. او رعیتی بود که به دلخواه می توان از او بیگاری کشید. در عوض ادبش می آموختند، تا بخواهی اندرزهایی که نمی خواست به وی می دادند، اندیشه هایش را می دزدیدند، به حیله بر احساسات نهفته اش دست می یافتند و آنها را برهنه و مسخره پیش چشم همه می گذاشتند. همه برای خیر و صلاح خودش! می بایست ناسپاس بود تا از این گله کرد.

صفحه ٦٦٩

#جان- شیفته-جلد-دوم
رومن-رولان
https://t.me/hezar_khom

🔃